http://maps.google.com/maps/ms?hl=en&ptab=1&ie=UTF8&view=map&msa=0&msid=114188684956392396517.00045a5143a7f888a75d3&ll=-0.307616,106.040039&spn=19.807602,28.300781&z=5
Lake Toba
16 uur op de bus, op de Trans sumatrian Highway.. volledig gekraakt. We besloten om nog even met z'n vieren verder te reizen, samen met het australisch koppel. Die kennen de streek en hadden weer het meest paradijslijke hostel uitgekozen aan de rand van het meer 'Toba'.
Lake 'Toba' is het grootste meer van zuidoost-azie, eigenlijk een kratermeer, met een eiland zo groot als Singapore er middenin, de explosie die hier ooit heeft plaatsgevonden kan je je gewoon niet inbeelden!
Meteen ook op een toeristisch plaatsje beland, waar de kinderen naar stylos vragen, en wat echt grappig maar na een tijdje ook heel vervelend is: middelbare school leerlingen worden naar dit eiland 'gestuurd' om er hun engels te oefenen met toeristen. Eerst 1, dan 4 en dan staan opeens 25 leerlingen rond je, met een blaadje papier, waarop jij als buitenlander hun engels moet quoteren. Ongelooflijk! Alleen.. hebben de leerkrachten vergeten meegeven hoe ze een beetje beleefd tewerk kunnen gaan, allemaal willen ze zoveel mogelijk 'quotaties' van buitenlanders.
Twee daagjes genoten aan de rand van het meer. Een dagje mountainbikes gehuurd maar door de enorme regen niet ver geraakt. dag 2 besloten we het eiland rond te toeren per motorbike:
We hadden 3 uur de tijd.. om een eiland zo groot als Singapore rond te rijden. Volledig mis dus! Uiteindelijk in volle rally (Ercole heeft sinds jongsaf een cross-country motorbike en dat was aan mijn gat te voelen :-(, half in de modder, racend richting ferry, want die wouden we nog halen om diezelfde avond noordwaarts te vertrekken.
Een heel kort afscheid van robin en roan en we waren echt juist juist gepast op tijd.. (zelf geen tijd gehad om ons te excuseren over het 'moddergehalte' van de motorbike aan de verhuurder)
Medan - Bukit Lawang
Na een nachtje overnachten in een echt BRRRRRRRRR-hostel (de ratten hoorde je s'nachts piepen..), zonder douche of wat het hostel de volgende morgen 'uitgevlucht'. Nee, volgende keer zoek ik langer! (de avond ervoor heel laat toegekomen in de drukke stad - Medan telt maar liefst 2 millioen inwoners - dus rap toegezegd op een hostel).
En dan op weg naar het meest noordelijke puntje van mijn trip door Indonesia: Bukit Lawang, het Gunung Leisure National Park, de enige plaats ter wereld (naast Papua) waar er nog oerang-oetangs in het wild leven.
Opnieuw met lokaal transport de 'brousse' in, langs vele palm/coconut/rubber plantages. De mens heeft hier echt lelijk thuisgehouden. Te bedenken dat dit alles ooit tropisch bos was vol leven.. Pas aan de rand van het park zie je weer het echte oerwoud.
Ondertussen heeft een gids zich al aan ons geklampt in de bus. We waren gewaarschuwd door de Lonely Planet, dat je je absoluut niet moet laten doen door gidsen. Er zijn er maar liefst 120 in het dorp en allen willen ze een centje verdienen aan die weinige toeristen die een tocht door de jungle op zoek naar oerang-oetangs willen maken (in het hoog seizoen moet dit hier veel drukker zijn) . De gids bleek een 'officiele' te zijn (is voorwaarde nummer 1) en best wel vriendelijk. Had liever met een echte 'bioloog' het woud ingetrokken, maar dan moet je de gidsen op voorhand kennen.. en je medegezelschap.
Een hostel vlak aan de rand van het Gunung Leisure National Park kunnen versieren voor spotprijsje. Meteen ook het dorpje bezocht, Bukit Lawang, dat een paar jaar volledig overstroomd is en waar je hier en daar de restanten nog van ziet. Een beetje verder ligt een 'vleermuizengrot'.. waar Ercole me nog wat fotografiekunstjes leert om midden in het duister toch mooie fotos te maken van stalagtieten/mieten en ja.. vleermuizen. Niet zo'n grote als de vorige keer, deze zijn van het kleine type die enkel insecten eten.
De volgende dag vroeg op, want de gids samen met 2 assistenten staat ons op te wachten. Samen met nog 5 andere (mannelijke) toeristen trekken we de jungle in voor 2 daagjes.
En maar liefst 9 oerang-oetangs gezien!!!!! Sommige met kleintjes! Het zijn toch wel impressionante dieren.. en hebben echte menselijke 'trekjes': hun handen, hun blik.
Op de tocht ook nog wilde pauwen en heel wat aapjes gezien in een oerwoud waar alle mogelijke lagen van begroeiing aanwezig zijn.
Geslapen aan de rand van de rivier onder een shelter, allemaal tot in de puntjes georganiseerd door onze gids en assisten. s'Avonds vis uit de rivier met heel wat 'bij-gerechtjes' klaargemaakt onder de 'keukenshelter'. Gezellig gekeuveld met de verschillende nationaliteiten en in slaap gevallen met de geluiden van de jungle rondom...
De terugkeer naar het dorp was nog beter georganiseerd: rafting op banden! Ik kreeg een 'speciale behandeling' als enig meisje: veilig in het midden met de gids als bescherming voor me.. op de wildwater rivier.. die abnormaal hoog stond gezien de ferme regenval van de voorbije nacht.
Volgende keer wil ik een echt lange trekking in het woud.. de bomen alleen al, met of zonder de aapjes, zijn zo impressionant!
Op de tocht ook nog wilde pauwen en heel wat aapjes gezien in een oerwoud waar alle mogelijke lagen van begroeiing aanwezig zijn.
Geslapen aan de rand van de rivier onder een shelter, allemaal tot in de puntjes georganiseerd door onze gids en assisten. s'Avonds vis uit de rivier met heel wat 'bij-gerechtjes' klaargemaakt onder de 'keukenshelter'. Gezellig gekeuveld met de verschillende nationaliteiten en in slaap gevallen met de geluiden van de jungle rondom...
De terugkeer naar het dorp was nog beter georganiseerd: rafting op banden! Ik kreeg een 'speciale behandeling' als enig meisje: veilig in het midden met de gids als bescherming voor me.. op de wildwater rivier.. die abnormaal hoog stond gezien de ferme regenval van de voorbije nacht.
Volgende keer wil ik een echt lange trekking in het woud.. de bomen alleen al, met of zonder de aapjes, zijn zo impressionant!
