Gezien ze er in Thailand nog steeds niet uit zijn (geblokkeerde luchthaven) wordt de vlucht richting Thailand een weekje verlegd. Dus reis ik nog een even verder met de oudjes over Indonesisch grondgebied, richting Java.
Deze keer niet per bus (Jogja-> Bali) dan wel per vliegtuig van Bali naar Jogja. En de vlucht op zich was zijn prijs meeeeeer dan waard! Gedurende een paar uurtjes genoten we een prachtig zicht over de vulkanen van Java, tot de rokende toe! Alleen daarvoor zou je al in de vlieger stappen. De fotos van het laatste stukje samen reizen zijn al veilig terug thuis ondertussen, dus veel tekst deze keer ;-)
Eens in Jogja luchthaven is onze eerste bestemming Solo: eigenlijk de kleine broer van Jogja in wat betreft culturele hoofdstad. In het 'gaan' had ik deze stad moeten overschikkelen maar daar had ik dus nu terug tijd voor.
Na zoveel 'natuur' de laatste weken, tijd voor een goeie portie 'cultuur':
*bezoekjes aan de musea,
*bezoek aan een prachtig paleis van de locale 'sultan': vroeger had je in Java verschillende sultanaten in plaats van een groot Java, deze sultans hebben nu nog een puur symbolisch-ceremoniele functie,
*een traditionele dansvoorstelling in het sultanpaleis: het was eigenlijk een oefenles wat de voorstelling veel plezanter maakte. In plaats van de serieuze danseresessen die je tijdens de traditionele dansen normaal ziet, was het eigenlijk een grappig tafereel: een van de mannelijke dansers probeerde blijkbaar de vrouwelijke dans mee te doen waarop de vrouwen allen de slappe lach kregen, waarbij ze zich zo serieus mogelijk probeerde houden.. was de moeite!
En na cultureel Solo kon cultureel Jogjakarta toch ook niet missen op de reis van de oudjes.
Ik daarentegen terug op gekend terrein, zijnde met een zalige guesthouse met heerlijk zwembad voor me alleen :-).
Eigenlijk kan je nooit zeggen dat je 'ergens geweest bent' of 'het al gezien hebt' (in de zin van 'niet de moeite om terug te keren'). Nu de 2e keer in Jogja, logerend in een verschillende wijk, verschillende mensen, verschillende bezoekjes, (verschillend budget), en weer een heel andere beleving!
We bezoeken Prambanan, voor mij de 2e keer maar ditmaal bij vol daglicht en met gids. In het vervolg moet ik rapper voor een gids kiezen, ondanks de extra prijs: je komt zoveel meer te weten.
We pikken nog een mooie dansvoorstelling mee over het klassiek verhaal van King Rama -hindoeistisch verhaal met grote portie 'belering'. Mooi maar nogal repititief - zoals ook de traditionele gamelan muziek en de traditionele dansen hier.
Afsluiter van de laaste avondlijke stapjes is een traditioneel schaduw-poppenspel (op elk klassiek postkaartje van Indonesia staat wel zo'n pop). Opnieuw: enorm repitief en eigenlijk oersaai gezien je ook de taal niet verstaat maar enkel wat poppen ziet bewegen achter doek. Voeg daarbij de nogal saaie gamelan muziek en we waren er rap buiten ;-).
Op hoop van zegen dat alles goed verloopt in de luchthaven van Bangkok neem ik de dagtrein Jogja - Jakarta terug. Eigenlijk was het vliegtuig bijna even duur (2u in plaats van 7u onderweg) , maar met de dagtrein kan ik nog een klein beetje proeven van het landschap van Java.
En opnieuw... het plan om wat te lezen werd volledig vervangen door het uit het raam staren van rijstvelden, rijstvelden, rijstvelden, rijstvelden!! Dit eiland is precies 1 reusachtig rijstveld, met in de verte de bergen en vulkanen. En de trein reist dwars door de velden, al dan niet in terrasbouw waarin het licht soms prachtig reflecteert. Je ziet ook overal mensen aan het werk in de velden, handlabeur of met de 'voortduw-tractor' in de modder.
Soms vraag ik me af of zij weten hoe de rest van de wereld eruit ziet/willen/beter wel-niet weten.. Het is een vredevol schouwspel dat zich afspeelt buiten de ramen van de airco-trein..
Terug in Jakarta -alles behalve 'vredevol', dan wel druk druk druk en mensen mensen mensen. Een laatste nachtje in de meest basic guesthouse die je je kan voorstellen (geen raam, 4 muren waarbinnen je bed net past, toilet+douche buiten en een slot dat nauwelijks open en toe gaat plus een bende jonge gasten die tot in de vroege uurtjes discussieren in de kamer ernaast). Na de 'luxe'-nachten de voorbije weken is dit 'back to backpacker-reality'. Maar het is uiteindelijk maar slapen dat je er doet, en met oordopjes en een goeie vermoeidheid val ik overal in slaap!
Met een klein hartje richting de luchthaven (gaat die vlieger wel op?) en idd, de vlieger richting Bangkok gaat niet op, gelukkig wel deze een 8tal uur later. Het wordt een rustig dagje lezen op de luchthaven, ook eens aangenaam (en ik heb er de allerbeste warme 'hot chocolate' ooit gedronken met de laaste roepiahs! mmmmmmmmmm)
De avondzon in de wolken, een mooie afsluiter van een onvergetelijk Indonesia!
