Met de dagtrein uit Bangkok richting Chumphon (zuidelijker Thailand). In Indonesia moet je minstens aan 5 verschillende mensen vragen wanneer een bus/trein vertrekt, hier komen ze met 5 naar je toe met de uurroosters om je te helpen! Dit is de omgekeerde wereld, zo georganiseerd dat ze hier zijn!
Moet eerlijk zeggen dat de treinrit zelf een beetje tegenviel. Niet alleen door de vuile ruiten, maar ook omdat je niet zo 'ver' kon kijken als op de prachtige treinrit die ik er net in Java had opzitten (foto onder vanuit treinraam). Maar eens uit Bangkok weeral groen-groen-groen en veel rijstvelden, rijstvelden, rijstvelden. Precies wel een andere soort rijst dan in Indonesia, in elk geval geen terrasbouw hier.
Chumphon, onze halte, is bedoeld als tussenstop om de dag erop de boot richting Ko Tao te nemen, de 'goedkoopste' plaats (ter wereld) om leren duiken. Na een korte studie op de internetfora gaan we ervoor: we boeken vanuit Chumphon een duikcursus.
Door op voorhand te boeken krijgen we er 4 nachten slaapaccomodatie gratis bij, maar nemen we wel het risico om niet eerst met de duikinstructeur te praten/het duikmateriaal te zien/lokaal op het eiland rond te vragen. Maar met de input van het internet (het lonelyplanetforum is hiervoor ideaal), wagen we onze gok op de 'Crystal Dive' diveshop.
Eens die knoop doorgehakt bezoeken we Chumphon by night, inclusief de nachtmarkt. Als je hier een stap opzij zet uit de klassieke toeristische routes, spreken de mensen helaas geen engels meer. En het Thais.. daar is geen beginnen aan (het schrift alleen al, of de verschillende dialecten)!
Volgende dag vroeg op en de ferry richting Ko Tao. Een ferry vol met jong volk, allemaal op zoek naar het duikavontuur (het eiland Ko Tao staat gekend voor zijn duikresorts, staat als 2e in de rang van locatie waar het meeste Open-water-PADI certificaten worden uitgereikt).
Eens aangekomen worden we al meteen 'opgehaald' door het personeel van onze diveshop (foto onder). Snel inchecken, ons installeren in de -gratis- bungalow op 2 minuten van het strand, en diezelfde dag beginnen we al aan de duikcursus!
PADI (Professional Association of Diving Instructors) is werelds' grootste organisatie die duikcursussen organiseert en wij gaan voor de Open Water PADI: de 'beginnerscursus' die je op het einde toelaat om met 2 onafhankelijk te mogen duiken. Op de meeste duikplaatsen heb je zo'n brevet nodig om te mogen duiken.
Cursus = 4 dagen waarvan +- 1.5 dag theorie + 1 dag oefeningen in het zwembad + zwemproef + 1 dag met 2 open water duiken.
En we hadden weer geluk: onze Engelse instructeur is een van de meest ervarene hier en kan het heel ludiek en aangenaam aanbrengen! Samen met 4 anderen leren we de eerste kneepjes van het vak. Eigenlijk helemaal niets moeilijk aan, alleen soms alles goed controleren.
De theoriecursus was heel summier: de fysica/chemie werd er verre van bijgehaald bij het uitleggen van de drukverschillen/gassamenstellingen etc. (had het misschien wel heel wat boeiender gemaakt). Heel simpel voorbeeldje "in het water lijkt alles groter en meer dichtbij" ipv "door de breking van licht in water-plastiek-lucht (in je snorkel) zie je de zaken op een andere manier". Met andere woorden, de juiste 'waarom' van de zaak kwam niet echt aan bod.
De zwembadoefeningen leren je voornamelijk de gewenning aan het materiaal en het 'onder water' bewegen en wat te doen in problemen. Het finaal 'multiple choice' examen was zo opgesteld dat je echt al je best moet doen om niet te voldoende te scoren. Hieronder ons 'klasje' (engelse instructeur + 2 denen, 1 hollander en 1 engelsman + wij)
De laatste dag dan eindelijk de boot op voor de 2 open water duiken. En nu is de reden overduidelijk waarom dit de goedkoopste plaats ter wereld is om te leren duiken: de koraalriffen liggen ongelooflijk dicht bij de kustlijn van het eiland! Neem daarbij dat er massaal duikcursussen allerlei worden gegeven (open water/rescue/deep dive/night dive/..) en je komt aan volle boten.
Samen met een paar andere groepen dus de boot op, maar eens in het water opnieuw alle aandacht aan de oefeningen:
-masker/luchttoevoer aan-en af doen onder water
-kompasgebruik
-gebruik van alternatieve luchttoevoer van je 'buddy' (duiken doe je altijd per 2)
-wat te doen als je echt geen zuurstof meer hebt
-safety stops bij het opstijgen
-drijfvermogen onder controle krijgen met ademhaling etc.
We doken bij echt nog wilde -en koude- zee, maar helaas is het monsoon seizoen hier nog maar net voorbij en is de zichtbaarheid maar 5m... Er zou vanalles moeten te zien zijn bij goede zichtbaarheid. Dus geen reden om hier langer te blijven dan de cursus.
Na de volle dagen cursus (!) probeerden we de laatste namiddag dan toch nog iets te zien van het eiland zelf. Helaas teleurstellend. Dit eiland is duikresort naast duikresort naast duikresort. Een trip met een moto kon zelf geen viewpoint geven: daarvoor moesten we als guest door een of ander resort passeren! Ongelooflijk. Buiten duiken dus niets te ontdekken op dit eiland.
Na 4 intensieve daagjes op het eiland nemen we de ferry verder. Nee, niet naar de omliggende eilanden Ko Phangan en Ko Samui, want die zijn zo te lezen/horen nog meer 'resort'-oorden dan Ko Tao. Terug richting vasteland, Surat Thani, met in het vooruitzicht de 'Similan eilanden': Aan de westkust van Thailand is het nu wel vollop duikseizoen (lees 'goede zichtbaarheid'), dus gaan we daar onze nieuwe kunstjes gaan uitproberen.
