zaterdag 27 december 2008

THAILAND: Khao Sok (17/12/2008 - 19/12/2008)


Map:
http://maps.google.com/maps/ms?ie=UTF8&hl=en&msa=0&msid=114188684956392396517.00045a5143a7f888a75d3&ll=1.713612,104.72168&spn=21.139199,28.125&t=p&z=5
On the road via Surat Thani

Na 6 uren zonnen op de ferry staan een paar bussen de horde toeristen op te wachten. Blijkbaar is dit inbegrepen in de prijs dat de bus je naar centrum Surat Thani brengt van de pier. Ik ging ervan uit dat we aan het 'lokaal' busstation zouden worden afgezet, maar nee, stopplaats is een bushalte in the middle of nowhere, waar je geen keuze hebt dan die minibusjes te nemen dat ze voor toeristen organiseren. Het klopt hier niet.. we worden er zeker opgelegd, maar geen alternatieven! Nu voel ik me een domme toerist, maar we maken ons niet druk, this must be the way this work here..

Na nog een paar tussenstops geraken we dan s'avonds laat met een volgepropt minibusje aan de ingang van het Khao Sok national park. Dit park wouden we zeker niet overslaan op onze route van de oost- naar de westkust (zie verder).

Dus in het donker toegekomen.. aan 'een' guesthouse. Opnieuw, hier wordt duidelijk in groepen van buschauffeurs, minivanchauffeurs en hoteluitbaters samengewerkt. Nu bleek dat die geusthouse helemaal niet slecht en goedkoop was dus hun truc was geslaagd ;-). We slapen onze eerste avond in een bungalow aan de rand van het park, met de geluiden van het regenwoud op de achtergrond, met een muskiettenet dat hier zijn dienst wel kan bewijzen!


Khao Sok National Park
Dit nationaal park staat gemerkt als een 'must-visit' in the Lonely Planet. En dat was het ook!
De eerste dag vertrekken we vol goeie moed op trekking in het nationaal park, met een heel summier plannetje in de hand. Op het plannetje staat 1 pad en 7 watervallen.. de verste op 7 km. Met een kleine fles water op pad. Hadden we geweten dat dit een ferme wandeling van toch een 6tal uur ging worden.. 7km, lijkt een makkie. Maar dat was zonder de verschillende zijstops, wegzoeken en het regenwoudpad vol lianen-stenen-modderpaadjes gerekend! De eerste watervallen stelden echt niets voor.. maar de wandeling op zich was de moeite zonder dat de watervallen een 'bestemming' moesten zijn.
Reuzegrote bomen, krekels die ongeloolijke geluiden voortbrengen, impressionante lianen die zich in alle bochten wringen, en dan de weelde aan groen.


De laaste waterval was daarenboven echt een beloning! We hadden het regenwoud voor onszelf, blijkbaar gingen de meeste bezoekers zover niet. De waterval met 'zwemvijver' vroeg gewoon om naaktzwemmen! En dan opdrogen op een rots in de zon.. zalig (met censuur op fotos hier ;-)


s'Avonds genoten van een zoveelste overheerlijke Thaise maaltijd! Ik wist niet dat de Thaise keuken zo lekker was. De verschillende currys, soepen, salades, noodles van alle soorten, rijst natuurlijk.. mmmm!! Meestal heel 'fris' klaargemaakt! Misschien volg ik hier wel ergens Thaise kookles, is gewoon zoooooo lekker!

Het Nationaal Park omvat ook een groot artificieel meer. Na wat bestuderen en rondvragen besluiten we toch om mee te gaan met een van de 'packages' die de guesthouses voorstellen: all-inclusief tours: transport naar- en terug van het meer, een boot, lunch, bezoek aan een 'must-visit' grot.
En had ik geweten welk panorama ons te wachten stond, ik had er geen seconde aan getwijfeld om deze tocht te maken! Na een uurtje in een 'open-window-taxi' komen we samen met een 10tal andere toeristen aan aan het meer waar de boatman ons in zijn 'long tail boat' opwacht. De trip vaart door een fabuleus karstlandschap.


De dam waardoor dit meer is gecreerd bestaat nog maar 25 jaar, dus hier en daar zie je nog dode bomen in het midden van het meer. Het is een heel speciaal gevoel hier. Te bedenken dat dit vroeger allemaal land was en zelfs 2 dorpen in het meer gelegen waren.
Na een paar uurtjes varen en genieten van landschap komen we toe aan een 'floating village'. Dit dorpje (=15 tal hutten voor toeristen + restaurant) is gemaakt op bamboohout en drijft aan de rand van het meer. Heel ingenieus gezien als toeristische stop. Na een zalig zwempje in het meer krijgen we er een lekkere maaltijd, als voorbereiding op een korte wandeling.


Die wandeling leidt ons naar een bekende grot waar 2 gidsen ons begeleiden. Kikkers, reuzegrote spinnen en een ontelbaar aantal vleermuizen gezien! De tocht hield een stukje 'grotzwemmen' in.. gelukkig dat hier gidsen bijzijn! En vooral gelukkig voor de camera: die had 1 der gidsen rond zijn hals, en al een geluk dat de gids zich op een of ander manier quasi volledig droog heeft kunnen houden!


Voldaan van de wandeling en met voeten die volledig op liggen, terug de boot op (op blote voeten door het regenwoud.. is nog een verhaal op zich..). De avond die gaat slapen over het karstlandschap levert mooie fotos op!

THAILAND: Ko Tao (12/12/2008 - 16/12/2008)

Ko Tao

Met de dagtrein uit Bangkok richting Chumphon (zuidelijker Thailand). In Indonesia moet je minstens aan 5 verschillende mensen vragen wanneer een bus/trein vertrekt, hier komen ze met 5 naar je toe met de uurroosters om je te helpen! Dit is de omgekeerde wereld, zo georganiseerd dat ze hier zijn!

Moet eerlijk zeggen dat de treinrit zelf een beetje tegenviel. Niet alleen door de vuile ruiten, maar ook omdat je niet zo 'ver' kon kijken als op de prachtige treinrit die ik er net in Java had opzitten (foto onder vanuit treinraam). Maar eens uit Bangkok weeral groen-groen-groen en veel rijstvelden, rijstvelden, rijstvelden. Precies wel een andere soort rijst dan in Indonesia, in elk geval geen terrasbouw hier.


Chumphon, onze halte, is bedoeld als tussenstop om de dag erop de boot richting Ko Tao te nemen, de 'goedkoopste' plaats (ter wereld) om leren duiken. Na een korte studie op de internetfora gaan we ervoor: we boeken vanuit Chumphon een duikcursus.
Door op voorhand te boeken krijgen we er 4 nachten slaapaccomodatie gratis bij, maar nemen we wel het risico om niet eerst met de duikinstructeur te praten/het duikmateriaal te zien/lokaal op het eiland rond te vragen. Maar met de input van het internet (het lonelyplanetforum is hiervoor ideaal), wagen we onze gok op de 'Crystal Dive' diveshop.

Eens die knoop doorgehakt bezoeken we Chumphon by night, inclusief de nachtmarkt. Als je hier een stap opzij zet uit de klassieke toeristische routes, spreken de mensen helaas geen engels meer. En het Thais.. daar is geen beginnen aan (het schrift alleen al, of de verschillende dialecten)!

Volgende dag vroeg op en de ferry richting Ko Tao. Een ferry vol met jong volk, allemaal op zoek naar het duikavontuur (het eiland Ko Tao staat gekend voor zijn duikresorts, staat als 2e in de rang van locatie waar het meeste Open-water-PADI certificaten worden uitgereikt).


Eens aangekomen worden we al meteen 'opgehaald' door het personeel van onze diveshop (foto onder). Snel inchecken, ons installeren in de -gratis- bungalow op 2 minuten van het strand, en diezelfde dag beginnen we al aan de duikcursus!


PADI (Professional Association of Diving Instructors) is werelds' grootste organisatie die duikcursussen organiseert en wij gaan voor de Open Water PADI: de 'beginnerscursus' die je op het einde toelaat om met 2 onafhankelijk te mogen duiken. Op de meeste duikplaatsen heb je zo'n brevet nodig om te mogen duiken.

Cursus = 4 dagen waarvan +- 1.5 dag theorie + 1 dag oefeningen in het zwembad + zwemproef + 1 dag met 2 open water duiken.

En we hadden weer geluk: onze Engelse instructeur is een van de meest ervarene hier en kan het heel ludiek en aangenaam aanbrengen! Samen met 4 anderen leren we de eerste kneepjes van het vak. Eigenlijk helemaal niets moeilijk aan, alleen soms alles goed controleren.
De theoriecursus was heel summier: de fysica/chemie werd er verre van bijgehaald bij het uitleggen van de drukverschillen/gassamenstellingen etc. (had het misschien wel heel wat boeiender gemaakt). Heel simpel voorbeeldje "in het water lijkt alles groter en meer dichtbij" ipv "door de breking van licht in water-plastiek-lucht (in je snorkel) zie je de zaken op een andere manier". Met andere woorden, de juiste 'waarom' van de zaak kwam niet echt aan bod.



De zwembadoefeningen leren je voornamelijk de gewenning aan het materiaal en het 'onder water' bewegen en wat te doen in problemen. Het finaal 'multiple choice' examen was zo opgesteld dat je echt al je best moet doen om niet te voldoende te scoren. Hieronder ons 'klasje' (engelse instructeur + 2 denen, 1 hollander en 1 engelsman + wij)



De laatste dag dan eindelijk de boot op voor de 2 open water duiken. En nu is de reden overduidelijk waarom dit de goedkoopste plaats ter wereld is om te leren duiken: de koraalriffen liggen ongelooflijk dicht bij de kustlijn van het eiland! Neem daarbij dat er massaal duikcursussen allerlei worden gegeven (open water/rescue/deep dive/night dive/..) en je komt aan volle boten.
Samen met een paar andere groepen dus de boot op, maar eens in het water opnieuw alle aandacht aan de oefeningen:
-masker/luchttoevoer aan-en af doen onder water
-kompasgebruik
-gebruik van alternatieve luchttoevoer van je 'buddy' (duiken doe je altijd per 2)
-wat te doen als je echt geen zuurstof meer hebt
-safety stops bij het opstijgen
-drijfvermogen onder controle krijgen met ademhaling etc.

We doken bij echt nog wilde -en koude- zee, maar helaas is het monsoon seizoen hier nog maar net voorbij en is de zichtbaarheid maar 5m... Er zou vanalles moeten te zien zijn bij goede zichtbaarheid. Dus geen reden om hier langer te blijven dan de cursus.

Na de volle dagen cursus (!) probeerden we de laatste namiddag dan toch nog iets te zien van het eiland zelf. Helaas teleurstellend. Dit eiland is duikresort naast duikresort naast duikresort. Een trip met een moto kon zelf geen viewpoint geven: daarvoor moesten we als guest door een of ander resort passeren! Ongelooflijk. Buiten duiken dus niets te ontdekken op dit eiland.


En klein detail: ja, een motorbike, want na 1.5 uur zoeken achter een 'pushbike' alias 'fiets' was die nergens te vinden..

Na 4 intensieve daagjes op het eiland nemen we de ferry verder. Nee, niet naar de omliggende eilanden Ko Phangan en Ko Samui, want die zijn zo te lezen/horen nog meer 'resort'-oorden dan Ko Tao. Terug richting vasteland, Surat Thani, met in het vooruitzicht de 'Similan eilanden': Aan de westkust van Thailand is het nu wel vollop duikseizoen (lees 'goede zichtbaarheid'), dus gaan we daar onze nieuwe kunstjes gaan uitproberen.

zaterdag 20 december 2008

THAILAND: Bangkok (7/12/2008 -11/12/2008)

Map:
http://maps.google.com/maps/ms?ie=UTF8&hl=en&msa=0&msid=114188684956392396517.00045a5143a7f888a75d3&ll=1.713612,104.72168&spn=21.139199,28.125&t=p&z=5

Bangkok

Aangekomen in Bangkok airport, een heeel ander kalliber dan die van Jakarta!
En dan de eerste snelweg richting centrum Bangkok. Van cultuurshock gesproken.. dit is een totaal ander stukje zuid-oost-azie! Dit is nog westerser dan West-Europa! En dan de skyscrapers, nothing to do with Jakarta!

In centrum Bangkok warm ontvangen bij een (ex) collega (Aksel) en zijn gezin. Heel plezant om nog eens vrienden van het thuisfront te zien. En beter kon ik het niet treffen: Een prachtig appartement in centrum Bangkok! Als dit geen verademing was na mijn vorig nachtje Jakarta..





Aangezien Berts' vlucht ook verlegd was en we nu op verschillende tijdstippen landen, verken ik Bangkok een paar daagjes op mezelf.

Een bruisende stad, dat is wel het minste dat je kan zeggen. Waar te beginnen...
op de boot richting oud Bangkok, waar het toeristisch hart gelegen is met daarbij horende boedhistische tempels,



of Chinatown, je kan je niet voorstellen wat je daar allemaal te zien krijgt! Allerlei ongekende hapjes in alle geuren en kleuren, fruit en groenten in overvloed (poezen er 'gezellig' tussen.. hum), kruiden die ik niet kan plaatsen en dan de bloemenmarkt! Bij ons zou die een fortuin waard zijn! En de amuletten markt naast het water: blijkbaar is dit een heel populaire 'geluksbrenger'. Ze ze zijn er in alle mogelijk vormen en grootten, dikwijls met het beeld van een budha op.




En dan een verkenning in het 'nieuw' gedeelte van de stad. Weg de boot, hallo skytrain. Dit is weer het heel ander extreem. Shoppingmalls met de nieuwste snufjes, torenhoge moderne buildings, westerse reclamewereld, is in het niets te vergelijken met oud bangkok een paar km verder. Hoe contrasten kunnen bestaan op zo'n korte afstand. Wat als een visser die aanmeert aan de markt in oud bangkok uit zijn boot stapt richting de hi-tech-shoppingmalls (waar je in de 'fashionmarkt' wel heel hype kerstoutfits vindt ;-)??




En ja, ik geniet mee van de hi-tech.. (nee, niet in de zin van de foto hierboven ;-).

Na zoveel keren frustratie van de 18-55 mm lens die toch niet toelaat om mensen/dieren van ongemerkt dichtbij te trekken, of planten/vogels in detail kunt trekken, besloten om eens diep in de portefeuille te voelen en een nieuwe lens te kopen. Na kleine studie en overleg met Aksel gaat voorkeur naar een 18-270 mm lens (1 combi -2 aparte zie ik me op deze reis echt niet meesleuren). Eindelijk!!!
En het lens-shoppen is nog gelukt voor Berts' aankomst (stel je voor dat ik de eerste dag samen wil gaan shoppen.. dan keert hij snel terug ;-).

Na meer dan 2 maanden een heerlijke knuffel op de luchthaven..


Veel te veel om bij te babbelen, dus Bangkok zelf op de achtergrond. Maar hebben samen toch nog wat letterlijk en figuurlijk geproefd van de wereldstad.



Bert is niet echt een 'stads-bezoeker' en ik kom hier nog terug, dus boeken we na een paar daagjes de trein in zuidelijke richting, richting duikeilanden.

INDONESIA: Java (2/12/2008 - 6/12/2008)

Map:


Gezien ze er in Thailand nog steeds niet uit zijn (geblokkeerde luchthaven) wordt de vlucht richting Thailand een weekje verlegd. Dus reis ik nog een even verder met de oudjes over Indonesisch grondgebied, richting Java.
Deze keer niet per bus (Jogja-> Bali) dan wel per vliegtuig van Bali naar Jogja. En de vlucht op zich was zijn prijs meeeeeer dan waard! Gedurende een paar uurtjes genoten we een prachtig zicht over de vulkanen van Java, tot de rokende toe! Alleen daarvoor zou je al in de vlieger stappen. De fotos van het laatste stukje samen reizen zijn al veilig terug thuis ondertussen, dus veel tekst deze keer ;-)

Eens in Jogja luchthaven is onze eerste bestemming Solo: eigenlijk de kleine broer van Jogja in wat betreft culturele hoofdstad. In het 'gaan' had ik deze stad moeten overschikkelen maar daar had ik dus nu terug tijd voor.

Na zoveel 'natuur' de laatste weken, tijd voor een goeie portie 'cultuur':
*bezoekjes aan de musea,
*bezoek aan een prachtig paleis van de locale 'sultan': vroeger had je in Java verschillende sultanaten in plaats van een groot Java, deze sultans hebben nu nog een puur symbolisch-ceremoniele functie,
*een traditionele dansvoorstelling in het sultanpaleis: het was eigenlijk een oefenles wat de voorstelling veel plezanter maakte. In plaats van de serieuze danseresessen die je tijdens de traditionele dansen normaal ziet, was het eigenlijk een grappig tafereel: een van de mannelijke dansers probeerde blijkbaar de vrouwelijke dans mee te doen waarop de vrouwen allen de slappe lach kregen, waarbij ze zich zo serieus mogelijk probeerde houden.. was de moeite!
En na cultureel Solo kon cultureel Jogjakarta toch ook niet missen op de reis van de oudjes.
Ik daarentegen terug op gekend terrein, zijnde met een zalige guesthouse met heerlijk zwembad voor me alleen :-).
Eigenlijk kan je nooit zeggen dat je 'ergens geweest bent' of 'het al gezien hebt' (in de zin van 'niet de moeite om terug te keren'). Nu de 2e keer in Jogja, logerend in een verschillende wijk, verschillende mensen, verschillende bezoekjes, (verschillend budget), en weer een heel andere beleving!
We bezoeken Prambanan, voor mij de 2e keer maar ditmaal bij vol daglicht en met gids. In het vervolg moet ik rapper voor een gids kiezen, ondanks de extra prijs: je komt zoveel meer te weten.

We pikken nog een mooie dansvoorstelling mee over het klassiek verhaal van King Rama -hindoeistisch verhaal met grote portie 'belering'. Mooi maar nogal repititief - zoals ook de traditionele gamelan muziek en de traditionele dansen hier.

Afsluiter van de laaste avondlijke stapjes is een traditioneel schaduw-poppenspel (op elk klassiek postkaartje van Indonesia staat wel zo'n pop). Opnieuw: enorm repitief en eigenlijk oersaai gezien je ook de taal niet verstaat maar enkel wat poppen ziet bewegen achter doek. Voeg daarbij de nogal saaie gamelan muziek en we waren er rap buiten ;-).


Op hoop van zegen dat alles goed verloopt in de luchthaven van Bangkok neem ik de dagtrein Jogja - Jakarta terug. Eigenlijk was het vliegtuig bijna even duur (2u in plaats van 7u onderweg) , maar met de dagtrein kan ik nog een klein beetje proeven van het landschap van Java.

En opnieuw... het plan om wat te lezen werd volledig vervangen door het uit het raam staren van rijstvelden, rijstvelden, rijstvelden, rijstvelden!! Dit eiland is precies 1 reusachtig rijstveld, met in de verte de bergen en vulkanen. En de trein reist dwars door de velden, al dan niet in terrasbouw waarin het licht soms prachtig reflecteert. Je ziet ook overal mensen aan het werk in de velden, handlabeur of met de 'voortduw-tractor' in de modder.

Soms vraag ik me af of zij weten hoe de rest van de wereld eruit ziet/willen/beter wel-niet weten.. Het is een vredevol schouwspel dat zich afspeelt buiten de ramen van de airco-trein..



Terug in Jakarta -alles behalve 'vredevol', dan wel druk druk druk en mensen mensen mensen. Een laatste nachtje in de meest basic guesthouse die je je kan voorstellen (geen raam, 4 muren waarbinnen je bed net past, toilet+douche buiten en een slot dat nauwelijks open en toe gaat plus een bende jonge gasten die tot in de vroege uurtjes discussieren in de kamer ernaast). Na de 'luxe'-nachten de voorbije weken is dit 'back to backpacker-reality'. Maar het is uiteindelijk maar slapen dat je er doet, en met oordopjes en een goeie vermoeidheid val ik overal in slaap!

Met een klein hartje richting de luchthaven (gaat die vlieger wel op?) en idd, de vlieger richting Bangkok gaat niet op, gelukkig wel deze een 8tal uur later. Het wordt een rustig dagje lezen op de luchthaven, ook eens aangenaam (en ik heb er de allerbeste warme 'hot chocolate' ooit gedronken met de laaste roepiahs! mmmmmmmmmm)
De avondzon in de wolken, een mooie afsluiter van een onvergetelijk Indonesia!




zaterdag 6 december 2008

INDONESIA: back to Bali (29/11/2008 - 1/12/2008)

Route:
http://maps.google.com/maps/ms?hl=en&ptab=1&ie=UTF8&view=map&msa=0&msid=114188684956392396517.00045a5143a7f888a75d3&ll=-8.863362,115.636597&spn=1.579385,2.307129&t=p&z=8

Back to BALI


Aangezien ik binnen 2 daagjes de vlieger van Bali naar Jakarta moet nemen, om dan te vliegen op Bangkok (waar ik Bert terugzie :-), nemen we na een paar daagjes Lombok de ferry richting terug richting Bali.

Bali wordt het chillmoment van de 'oudjesreis'! Zalig bungalowhotel met zwembad in Kuta, het beachresort stadje van Bali. Die stad is echt in het niets te vergelijken met de rest van Bali, de rest van Indonesia. Hier zie je meer toeristen dan lokalen op straat. En overal shops en shops en shops, incluis ketens à la Tommy Hilfinger etc. Op het strand dan weer surfboys all over, en lokalen die surfcursussen geven, massages geven, drankjes verkopen, surboards verhuren. Ik ga wachten tot Bert me leert surfen..





En veel jong volk (vnl. australiers, fransen, engelsen, nederlanders) en disco’s..
We brengen een bezoekje aan de plaats waar in 2004 de Bali-bombing heeft plaatsgevonden (terroristische aanslag op disco waar voornamelijk buitenlanders uitgaan – maar liefst 200 doden!). Nu staat er een monument met alle namen van vermoorde jongeren, maar 50 meter verder vindt je nog net dezelfde discobars, met affiches die eigenlijk impossible zijn in een islamitish land, en de hindutempel naast de disco (zie foto onder..). Extremes together..





De dag beginnen en eindigen in een zwembad voor mij alleen, een beetje shoppen.. kuieren op de beach..dit is het pure relaxen (en doet ook echt eens deugd)!



De luchthaven van Bangkok geblokkeerd door de stakingen. Noch Bert noch ik gaan er dus geraken. Na heel wat geregel kunnen we onze vluchten een weekje verleggen, hopend dat het tegen dan opgelost is.
Mijn vlucht Bali-Jakarta laat ik aan me voorbij gaan en de reis met de oudjes wordt een weekje verlengd, over land terug richting Jakarta.

INDONESIA: Lombok (25/11/2008 - 28/11/2008)

Route:
http://maps.google.com/maps/ms?hl=en&ptab=1&ie=UTF8&view=map&msa=0&msid=114188684956392396517.00045a5143a7f888a75d3&ll=-8.494105,116.477051&spn=6.32095,9.228516&t=p&z=6

LOMBOK

Na de korte ferrytrip weer ietsje westelijker op het eiland Lombok aangekomen.

Opnieuw islam maar ook een hindu minderheid woont hier, het begint dus al meer op Java te trekken. Lombok is het kleine broertje van Bali met ook een paar beach/surfresorts.
Opnieuw huren we een auto+driver om het eiland te verkennen gedurende een paar daagjes.

Rijden langs de prachtige kusten (bij spannend weer..),



Zien de vissers van een -magere- nachtelijke visvangst toekomen
('fishing is like gambling'.. over de magere vangst),




gaan op zoek naar de watervallen
(waarvan we er 1 na lang zoeken toch niet konden vinden..
komt ervan als je per se geen gids wilt nemen..)




bezoeken de pottenbakkerijen,



bekijken we de rijstteelt van dichtbij
(hoeveel mensen ter wereld zouder er op dit ogenblik niet in de rijstvelden werken..)




Rijden verder door naar de voet van de vulkaan ‘Rinjani’, een van de must-sees van Lombok. Om deze te beklimmen heb je een paar dagen nodig maar die hadden we helaas niet (de vlieger wacht in Bali). Als alternatief doen we een paar wandelingen aan de voet van de vulkaan, onder andere langs een weldoordacht irrigatiestelsel, een ‘panoramic walk’ per gids die langs de traditionele Sasak dorpjes leidt.






Het hotel aan de rand van de bush was wel een ander paar mouwen: een mierennest aan het plafond op het terras, en honderden kevers en vliegende mieren die s’avonds bij het ‘gezellig boeklezen op het terras’ naar het restuarant doen vluchten.
Maar de insecten hebben tot in de kamer hun weg gevonden, incluis 2 grote echt vieze vieze spinnen.. no way dat ik hier op een matje op de grond slaap!
We vragen een andere kamer, beplakken de poten van het bed met omgekeerde plakband (the practical mamamia..) zodat insecten niet naar boven kunnen, en ik kruip in het grote dubbelbed bij mijn oudjes onder de lakens.

INDONESIA: Sumbawa-'trip' (24/11/2008)

Route:
http://maps.google.com/maps/ms?hl=en&ptab=1&ie=UTF8&view=map&msa=0&msid=114188684956392396517.00045a5143a7f888a75d3&ll=-4.477856,112.412109&spn=25.292953,36.914063&z=4



SUMBAWA


Op dit langgerekt eiland tussen Flores en Lombok zijn er niet echt ‘sights’ te bezoeken. Dit eiland wordt door de meeste bezoekers overgeschrikkeld. Na lang twijfelen besluiten ook wij om het -armere- eiland per nachtbus te doorkruisen.

Bij aankomst met de ferry maak ik een studie van welke bus te nemen.. and wrong choice!!!! (teveel naar de binnenkant-geur van de bussen gekeken, dan niet naar de ouderdom). Het scheelde niet veel of deze busrit was onze laatste..

Na heel wat –ongeplande- tussenstops valt de bus in panne, het is al een stukje in de nacht. Iedereen staat er op te kijken en er wordt precies niets constructief gedaan. Wat later komt gelukkig een mecanicien op een moto aandraven en na heel wat ‘geklungel’ met buizen gebruik makend van een flauw lichtje als lichtbron krijgt die de motor weer in gang.
Maar de panne was nog niets.. rond 4uur s’nachts rijden we precies een afgrond in. De chauffeur was in slaap gevallen achter het stuur, in volle paniek kruipt iedereen de bus –die 45 graden scheef staat- uit. Het licht van de maan toont dat we niet in een afgrond maar in een afvoerstelsel/riolering van ongeveer een meter diep zijn terechtgekomen.. oefff..
Onze bagage zat in het bagageruim langs de kant van de riolering, dus we zitten hier nog een paar dagen vast.. dachten we.



Reeds bij zonsopgang echter heeft een kraanwagen zijn weg tot bij ons gevonden. Gedurende 4 uur wordt er op alle mogelijke –gevaarlijke- manieren, de bus uit de afvoer getrokken. We dachten dat het nooit zou lukken (want die mannen konden klungelen –niet dat ik het zelf beter kon, maar de logica was soms ver te zoeken). Maar niets is minder waar: de bus uit de riolering en iedereen wordt gevraagd weer in te stappen. Deze bus rijdt gewoon verder!!!! Met een klein hartje zetten we dan de trip verder, elke bocht van de chauffeur volgend, dan toch een glimp opvangend van het eiland bij daglicht.


INDONESIA: Flores & Rinca (14/11/208 - 23/11/208)

Route:
http://maps.google.com/maps/ms?hl=en&ptab=1&ie=UTF8&view=map&msa=0&msid=114188684956392396517.00045a5143a7f888a75d3&ll=-4.477856,112.412109&spn=25.292953,36.914063&z=4


FLORES

De vlieger op naar Flores (met de low-cost vliegtuigmaatschappijen is het echt spotgoedkoop - 60 euro voor 2-3u vliegen) en in Flores´hoofstad Maumere belanden we weer in een heel andere wereld.
Papa haalt zijn beste ´bargain-truuken´uit en na een hele discussie kunnen we voor een goed prijsje een auto+driver huren we voor onbepaalde tijd.
En dat bargainen.. daar kan ik nog wat van leren: eerst vragen aan de concurrentue om elk afzonderlijk te mogen discussiëren, dan de prijs: “ok, you are joking”.. “that is your first price,.. now what is your last price”.. “wait wait, first think bout it before saying something”.. “ok, then that was your last price, what is your very last price”.. etc, etc. En dan de discussie over het type wagen, een al dan niet engelstalige chauffeur, de slaping van de chauffeur, de regeling rond benzine.. wel een tijdje zoet.
s’Avonds gedineerd in een duikresort buiten de stad, in handen van –jawel- een Nederlandse missionaris!

En dan on the road.. onze hele reisroute uit de doeken doen gaat me veel te ver brengen (!!!!). Maar als je weet dat de oudjes alles willen zien/willen proeven/willen beleven tot in het detail en papa heel secuur een dagboek bij op het minipc’tje.. bespaar ik jullie bladzijden leesvoer!

Maar Flores is echt een prachtig, prachtig eiland!
Het eiland is voornamelijk katholiek (zeer lange kolonisatie van de Nederlanders, en de Islamieten zijn nooit zover gekomen), vriendelijke mensen (die eigenlijk een mix zijn van de oorspronkelijke bosbewoners, Portugese kolonisten, Indische slaven), die in de traditionele dorpen leven alsof de tijd er duizenden jaren heeft stilgestaan: huizen uit natuurlijke materialen, leven van de landbouw, fruitpluk, visvangst, soms geen electriciteit, water van de bergen, wassen in de rivier, het draait hier nog om de oude overlevingsmechanismen (de steden niet ingerekend natuurlijk). En het animisme is nog steeds duidelijk aanwezig, zelf bij de ´katholieken’; Het eiland is verdeeld in verschillende regio’s waar telkens een andere lokale taal gesproken wordt (bovenop het Indonesisch), en telkens andere tradities leven.

De weg is één grote kronkel!! We zijn op de hele doorkruising van het eiland misschien maar 3 of 4 keer een stuk weg tegengekomen dat langer dan 200m was. Maar een zalige chauffeur die daarenboven ook een klein beetje gidst en ons de beste slaapplaatjes vertelt -(strikt gezien mag hij niet gidsen, want dan hadden we de formule car+driver+guide moeten nemen ;-). En onderweg krijg ik een live cursus tropische bos/landbouw van de mama. Een greep uit het aanbod hier:
Cashewboom, kapokboom, coconut palm, screwpine, boomvaren, vogelnestvaren, reizigerspalm, sugar palm, lontar palm, jackfruit, breadfruit, durian, kruidnagel, teak, oliepalm, rubber, bamboo, rattan, cacao, koffie, betel nut, candle nut, snake fruit, ficus, vanilla, tabak (foto bloem) etc etc.
Bijna elke boom heeft hier meerdere functies. Bijvoorbeeld de bananenboom: de bananen om te eten, de bladeren als paraplu, of als bord, of als omhulsel voor zoetigheden,..
Onze driver heeft in zijn tuin heel wat fruitbomen staan dus die kon er ook nog eens over uitwijden: zo heeft hij bvb. vanillabomen staan die hem heel veel geld opbrengen, maar ik wist niet dat die plant (die een andere boom als steun nodig heeft) door de mens geinsimineerd moest worden.



De uiteindelijk 8 dagen tellende trip bracht ons onder andere langs ..

prachtige stranden,




naar fel gekleurde vulkaanmeren (zonsopgangwandelingen inclui),
(1 Kelimutu, 2 Red Lakes in Bajawa),






een vulkaanbeklimming die ik nog nooit meemaakte..
(met gescheurde broeken terug beneden: zodanig steil dat er naar beneden moest worden 'geslide' in een erosiegeul),







traditionele dorpen (onder van de 'Ngada'),





boottrip naar 17-eilanden-nationaal park met PRACHTIG snorkelen
(!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!),





ikat weaving,




kleurijke lokale markten,






hemels om naar te blijven kijken,




de vele tips van de chauffeur,
(onder: vis die hij lans de kant van de weg koopt en handig weghangt aan zijn bumper)



en dan nog niet gesproken van de vele rijstvelden, blauwe stenen strand, bezoek arak productie (lokale sterke drank uit sugar palm), cashewnoot fabriek, stuwmeer, enhet vele groen groen groen, dit eiland is een natuurpracht (heeft niet voor niets de naam Flores gekregen). Natuurliefhebbers.. een MUST!!





Hierboven slechts een paar indrukken.. het aantal fotos hier beginnen daarentegen buiten proportie te komen..


RINCA (Komodo-varaan)

Voor mij geen must, maar gezien we in de buurt zijn kunnen we een bezoek aan het Komodo National Park niet links laten liggen, één van de must-sees van Indonesia.
In het nationaal park (dat uit 2 eilanden bestaat: Rinca & Komodo) leven immers de Komodo-varanen: slechts zo’n 2500 in totaal en nergens anders leeft deze gevaarlijke varaansoort.
Met een klein bootje varen we in de ongelooflijke hitte richting Rinca. Daar aangemeerd zien we een aantal andere toeristenboten liggen (maakt deel uit van vele reizigerspakketten). Het bezoek aan het park bleek meer dan de moeite waard: niet alleen omwille van de varaan maar ook zijn habitat, een echt droog droog eiland!







De varaan zelf is ook wel een speciaal dier met een gevaarlijke staart en klauwen:
*Het legt zijn eieren in een hol maar maakt daarrond nog een 10tal holen als camoefflage (zodat predators zoals slangen de eieren niet vinden) (foto onder)
*Eens de kleintjes uitkomen leven ze gedurende een 5 tal jaar in de bomen: anders zouden ze worden opgegeten door de moeder-varaan of andere varanen (!). Die zijn echter te log om te bomen te beklimmen
*Geen ongevaarlijk diertje: naast geiten en andere grote dieren lust het ook wel buffalo’s.. en mensen (2 dorpsbewoners verloren hier reeds hun leven tussen de tanden van de varaan)



En na de tocht in de hitte stond er nog een ander spektakel te wachten tijdens het snorkelen op een nabijgelegen eiland: het mooiste onderwater spektakel dat ik ooit gezien heb!!!!!! Uren en uren gesnorkeld, vissen en koralen van alle mogelijke vormen, grootten en kleuren gezien. Sommige alleen, dan per 2, dan grote scholen, sommige verstoppen zich achter de koralen, bij andere kan je dan weer heel heel dicht komen. Dit heb ik nog nooit gezien. De regio behoort duidelijk niet voor niets tot één der mooiste duik/snorkelplaatsen ter wereld. De enige reden om uit het water te komen is de koude en het avondvallen.. Ik droom al van een duik/snorkeltochten te organiseren..;-)