http://maps.google.com/maps/ms?ie=UTF8&hl=en&msa=0&msid=114188684956392396517.00045a5143a7f888a75d3&z=4
On the road to Khao Lak
Na de PADI cursus aan de oostkust, de tussenstop in het Khao Sok National Park, nu richting wat een van de hoogtepunten van de reis moet worden: gaan duiken aan de Andaman coast (westkust). Na paar uur op een lokale bus (voor de eerste keer geen toeristenbus) aangekomen in Khao Lak, de vertrekbasis om te gaan duiken op de Similans. De bus was uitgerust met windblazersf en toch wel een stapje meer comfort dan wat ik gewend was in Indonesia.
Similan Islands
Als we de boekjes en de internetfora mogen geloven behoren de similan islands tot de top duiklocaties ter wereld. Geen betere plek dus om onze net aangeleerde ‘kunstjes’ uit te proberen!
Khao Lak, een stadje langs de kust is de uitvalsbasis voor de boten die naar de eilanden vertrekken. En daar opnieuw (analoog aan ko Tao): duikshop naast duikshop.. Het stadje op zich heeft eigenlijk niets te bieden buiten 1 grote straat vol duikcentra, restaurants en winkeltjes. Ietsje verder wel het goudgele strand opgezocht aan een van de vele resorts (je moet hier bijna een resort door om op het strand te geraken). De toeristen die je hier ziet kun je toch bijna allemaal als ‘package toeristen’ classeren: boeken van hotel met zwembad en all inclusive, wie weet zelf inclusief de godendrankjes van de cocktailbar aan de rand van het zwembad.. die we met klein hartje links laten liggen ;-).
De vergelijking tussen de verschillende duikshops loont blijkbaar wel de moeite: de pijzen varieren wel enorm naargelang hoe lang je wil duiken, met/zonder cursus, het type boot, het aantal mensen etc. De ‘Phuketdivers’ duikshop bleek voor ons het perfecte aanbod te hebben. We gaan voor 3 volle dagen op zee (en 3 nachten slapen op de boot) met maar liefst 10 duiken inbegrepen!!! De keuze is altijd een beetje van een gok maar hadden ook goeie commentaar gelezen op het internet en het is hier nu het perfecte seizoen om te duiken: 25 meter zichtbaarheid! Neem daarbij dat de prijzen veel lager liggen dan normaal door het Bangkok-airport issue en de economische crisis en we zijn hier on the right time, the right place!
Samen met 2 duikinstructeurs, nog een andere Belg die (de eerste die we hier tegenkomen), de kapitein, de chefkok en 4 tal helpers (zie foto) vertrekken we s’avonds uit de haven met een deftige boot (foto onder). Niet die van het luxe type die naast ons in de haven lagen, maar meer dan comfort genoeg. We moeten ons van niets aantrekken: enkel passen van duikmateriaal en voor de rest wordt alles voor ons geregeld, pure luxe!!
Tijdens het eerste avondmaal op het dek van de boot leren we de duikinstructeurs wat beter kennen. De onze is een Thai, ‘Tia’, die helaas helaas bijna geen Engels spreekt (we volgen geen extra cursus in tegenstelling tot die andere belg). Is echt wel wat frustrerend dat je niet kan communiceren als je zo dagen samen op een boot zit. De andere instructuer is een Braziliaanse dame ‘Flavia’ die al overal gezeten heeft en die heel wat duikverhalen bovenhaalde. Best wel nog een boeiende persoonlijkheid. De Similans liggen op een 5tal uur varen dus na de instructies en verhalen kruipen we onze kajuit in.. om in slaap te vallen in een klein stapelbed boven de wiegende golven.
S’Morgens vroeg staan we op met een zalige ochtendzon, midden in de Similan Islands: Deze zijn eigenlijk een geheel van 7 eilanden die deel uitmaken van het ‘Similan Islands Marine National Park’. Rondom ons zien we nog een paar duikboten (foto 1) en vissersboten (foto 2) die aan de rand van een eiland overnachten omdat daar minder stroming is.
Om de natuur niet teveel te belasten kan je slechts rond 4 van de 7 eilanden duiken. En ja, ik lees sommige al denken.. 'Verantwoord ecologisch duiken? Misschien laat je die vissen en koralen beter met rust dan ze schade toe te brengen tijdens het duiken?'
Wel, de boodschap wordt gelukkig duidelijk overgemaakt: geen koralen aanraken en geen vissen stresseren op gelijk welke manier. Maar inderdaad, duiken brengt wel een bepaalde schade toe aan het milieu: vervoer met boot alleen al, en daarnaast botst elke duiker wel eens tegen een koraal, of verliest iets onder water, of de ankers van de boten beschadigen de koralen (hoewel ze daar wel een oplossing op hebben gevonden met vaste cementblokken onder water waar de boten zich aan moeten vastmaken), of afval van de boot.. Maar dat zijn voor mij geen redenen om de wereld onder water niet te leren kennen. Uiteindelijk hangt alles af van de manier waarop je iets doet en door iets te leren kennen, leer je het ook apprecieren en bewuster om te gaan met de natuurpracht, niet?
Voor elke duik krijgen we een duidelijke briefing. Waar gaan we duiken, wat gaan we waar zien, hoe diep gaan we gaan, waar moet op gelet worden etc. (hieronder een fotootje van onze duikinstructeur met een gedetailleerde bordtekening van waar we naartoe duiken)
En dan is het zover: de 4 helpers helpen ons met het duikmateriaal, een laatste buddy check en there we go!
En het was niet overdreven, F-E-N-O-M-E-N-A-A-L!!!!! Alle mogelijke kleuren van vissen en koralen, alle mogelijke vormen, grootten, soorten. Dit heb ik nog nooit gezien. En zoveel zoveel vissen!! De ene zwemmen in paar, de andere in scholen, dan nog andere verstoppen zich in de koralen, of een vis ‘poetst’ een andere vis.. en maar ‘eten’. Die vissen doen precies niets anders dan plankton eten eten en eten, elk op zijn manier + rondzwemmen natuurlijk. En je zwemt er als stille toeschouwer tussen.. hoe zouden die vissen je zien? Het heeft echt iets onbeschrijflijks.
De eerste duiken is het nog wat wennen aan het duikmateriaal maar hoe meer we duiken (4 keer per dag), hoe meer je niet meer denkt aan de ‘technische kant’ van het duiken maar puur geniet van de pracht rond je. Het is echt ongelooflijk, dit wil ik zelf de meest water-bange-persoon aanraden!!!!
Geen fototoestel onder water mee, misschien gelukkig maar, of ik had veel veel te weinig geheugen mee ;-). En aangezien we maar met 2 + instructeur doken hadden we een persoonlijke gids onder water mee die ons sommige vissen/koralen toonde en konden we op eigen tempo duiken. Perfecter kon eigenlijk niet. Om de vis-kenners onder jullie een idee te geven van wat we (onder meer) allemaal te zien kregen heb ik een lijstje bijgehouden (want quasi na elke duik was het uitzoeken in de visboekjes naar welke vissen we allemaal waren tegengekomen):
Giant moray eel, banded snake eel, black garden eel, ribbon eel, taylors garden eel, soldierfishes,trumpetfisch, white-lined lionfish, peacock grouper, bleulined grouper, bleustriped snapper, yellow saddle goatfishm red tailed/ tail-spot/Meyers/Andaman/longnose butterflyfishes, schooling bannerfishm emperaror anglefish, western clownfishm, male blackeye thicklip, yellow moon wrasse, two/three-colour parrotfish, indian parrotfish, purple fire goby, moorish idol, powderblue surgeanfish, clown triggerfish, titan triggerfish, yellow boxfish, black-spotted puffer, Napoleon wrasse, yellow rock brasslet, double-bar goatfish, vermiculate anglefish, black-tail humbug, splendeour wrasse, speckled sandperch, horseshoe surgeonfish, solor boxfish,bleu dashed fusilier..
En dat is dan nog maar -een stukje- van het lijstje vissen, maar ook de koralen (soft corals, tree corals, fals brain, table, leather corals,..) zijn een fenomeen op zich. En hoewel we maar een open padi certificaat hebben zijn we toch tot 30 meter diep gegaan (normaal mag dit slechts to 18 meter), dus waarom zouden de ‘advanced cursus’ doen en daar veel centjes voor betalen?!
En als kers op de taart mochten we daarenboven twee keer gaan nachtduiken (nog iets waar je normaal gezien een cursus voor moet volgen)! Het nachtduiken was weer heel iets anders. Eerst krijgen we een korte uitleg over hoe lamp onder water gebruiken, wat de signalen zijn met de lamp, wat te doen als je je lamp verliest (dat wil je niet meemaken denk ik.. want dan ziet niemand je in geval van problemen). Na de instructies (van de Braziliaans instructrice weliswaar) met een zodiac bootje in het donker richting duikplaats.
De koude is snel vergeten.. onder water speelt zich weer een heel ander tafereel af: je ziet veel minder vissen, en enkel bepaalde soorten zijn snachts actief, de vissen hangen daar maar een beetje in het water te slapen, of verstopt tussen de koralen. Maar in tegendeel tot de vissen zijn nu de kreeften en krabben actief. Knalgrote rode krabben (40 tal centimeter) en reuzekreeften!!! Het is een spannend gevoel, om in het donkere naar zo’n reuzekreeften te kijken wiens ogen schitteren in het licht van de lamp. En als je dan even de lamp tegen je duikpak dooft (in geen geval uitdoen) en beweegt met je handen zie je overal de bioluminescentie van het plankton (vnl. Dinoflagellaten). En geloof het of niet, een zeeschildpad die ligt te slapen op de bodem van de zee!! We waren op voorhand gewaarschuwd: als je een slapende zeeschildpad zou zien, mag je in geen geval op zijn kop schijnen met de lamp. Dan zou de schildpad schrikken en in volle haast naar de oppervlakte zwemmen maar zo zijn ademhalings/slaapsysteem in de war brengen met mogelijke dood tot gevolg. Dus lieten we het beestje rustig slapen.. de volgende dag kregen we nog eentje te zien, wel actief rondzemmend rond de boot!
De 3 dagen op de boot waren zonder meer het summum van wat we konden verwachten. Lekkere maaltijden, heerlijk zonnetje op het dek om tussen de duiken door wat te kletsen, te lezen, te genieten. En snorkelen (zie bert onder)..
En 1 keer ook een bezoekje gebracht aan een eiland: complete wildernis op een paar bungalows na en ‘the perfect white sand beach’..
En s'avonds, voor de nachtduiken, hebben we de mooie 'zon zien zakken in zee'.
De 2e dag is de Belg vertrokken en zijn 3 Duitse meisjes met een zweedse instructeur op de boot gedropt: via een speedboat worden nieuwe klanten weg en naar de boot gebracht. Voor ieder wat wils blijkbaar.
Had we nu veel centjes..we zouden blijven.. DIT IS HET VAN HET! En elke duik is anders, op elke duik kom je wel iets nieuw tegen, is er wel iets anders dat de aandacht trekt. Op een van de laaste duiken hebben we zelfs een haai gezien op 3 meter (zebra shark, niet van het gevaarlijke type)! ! Ik kan wel in Flavia’s verhalen inkomen, dat je verslaafd kunt geraken aan duiken. Maar daarvoor is er de portemonnee die ons daarvan weerhoudt ;-).
