Sukothai
(No pics over dit stukje blog, want die zijn ondertussen al met Bert mee naar huis)
Na een paar uur op de bus, rond middernacht de receptionist van de guesthouse moeten wakkermaken, maar dan doodop in bed gekropen, gekneusd en geschaafd langs alle kanten van het mountainbiken.
Sukothai is een oude hoofdstad van het vroeger Myanmar en is gekend om zijn tempelruines. Deze keer huren we 2 -gewone- fietsen en gaan we het enorme ruinecomplex gaan verkennen. Eerst bezoeken we het museum om wat achtergrondinfo te hebben.
Met een kaartje in de hand fietsen we van de ene ruine naar de andere, in een heel mooi verzorgd park. Prachtig weer, ruines die getuigen van een rijkelijk verleden en een gezellig fietstochtje, wat wil je nog meer..
Dag 2 kiezen we opnieuw voor de motorbike, nu richting 'Si Satchanalai' historical park (ruinecomplex die bij dezelfde periode hoort als die in Sukothai). De weg ernaartoe was op zich al de motorrit waard!
Helemaal verkeerd gereden (tja, blijkbaar bestond er een 'Si Satchanalai National Park' en een 'Si Satchanalai Historical park', als je afwisselend beide pijlen volgt ;-). Onderweg wel een mooi landschap doorgereden: tabaksplantages, rijstvelden, traditionele huizen,.. We rijden een stukje off road om de activiteiten van de landbouwers van dichtbij te zien.
Maar het park zelf was heel gelijkaardig aan dat van Sukothai, we hebben onze dosis tempelruines wel gehad!
Die avond terug de bus op, back to Bangkok. Nu wel ferme misrekening: we kiezen opzettelijk de laatste bus om mooi smorgens toe te komen. Doet die bus er wel 2 uur minder lang over, aankomst Bangkok om 4u smorgens!
Bangkok
We lezen/slapen nog wat op het busstation om op een doenbaar uur terug aan te kloppen aan het appartement van Aksel en Debo (cfr. begin reis Thailand).
Op Berts' laatste dagje Thailand werken we ons 'to-do' lijstje af:
*nog wat shoppen: oa wat T-sjirts die Bert goed kan gebruiken,
*een echte thaise massage in een serieus 'health center': 2u knijpen, duwen en trekken..
Een thaise massage mag niet ontbreken op deze reis, maar als ik mag kiezen ga ik in het vervolg toch wel voor een 'olie-ontspannende-westerse-massage',
*een bezoekje aan de 'Banyan Tree': bovenop dit hyper de luxe hotel is er een restaurant-cocktailbar waar je op het 59ste verdiep een zicht hebt op modern Bangkok. De perperdure Havana-club was zijn prijs verre van waard, het zicht des te meer!
*Nog een laatste Thaise maaltijd voor mijn schat en dan gaan de laatste uurtjes samen in.. met de volgende morgen een ik-zie-je-terug-in-3-maanden-afscheid aan de luchthaven.
Mijn vlieger richting Myanmar vertrekt over 3 daagjes. Ik besluit om het even op het gemak te doen en niet teveel te plannen voor het weekend. Enkel nog het visum van Myanmar in orde krijgen..
Na Berts vertrek eerst eens goed uitgeslapen om in de namiddag mijn visum te gaan ophalen op de ambassade. Dat is op zich geen probleem, alleen dat ik daar van andere toeristen te horen krijg dat je in Myanmar geen geld uit de muur kan halen maar je volledige reiskosten
cash in dollars moet meenemen! En het is vrijdagnamiddag.. snel naar een 5tal banken om dollars. Was op zich nog een verhaal maar uiteindelijk wel de dollars te pakken gekregen. Dat beloofd in Myanmar!
Het weekend wordt ingezet met een feestje op Aksels' appartement waar verschillende van zijn Tele Atlas Thailand collegas op uitgenodigd zijn. Verder nog wat geravot met de gastjes, mijn blog upgedate, een avondje uit met een Thailand-TeleAtlasser, een bezoekje gebracht aan de Carrefour (waar echt alles te vinden is -zij het westers, chinees, japans..-) en de avond voor vertrek de Myanmar reisboeken open geslaan, richting avontuur als ik het zo lees!
