Wie naar Myanmar komt, moet Bagan gezien hebben en moet het Inle meer gezien hebben. Die hoogtepunten wil ook ik niet missen!
Alleen, de trip van de ene plaats naar de andere is niet zo voor de hand liggend.. De meeste toeristen kiezen het vliegtuig, voor de low-budgetters is er nog altijd de nachtbus (waarop je dus niets ziet).
Nu, weeral geluk, ik had op de boot naar Bagan een fransman leren kennen, Edouard, met wie ik ook in Bagan had afgesproken. Hij reist duidelijk op een totaal ander budged (lees: 5sterrenhotels.. tja, als president van een Canadese bank) en wil met een taxi van Bagan naar Inle gaan, om zo onderweg ook te kunnen stoppen en het landschap te zien. Ik mag mee voor een prikje!!!
10 uurtjes hobbelen, de weg ligt er echt slecht bij! En het landschap, wel dor,dor,dor! En arm! Er valt hier niets te beleven, geen industrie, geen landbouw, een stuk land duidelijk op non-actief..
Noot: wel actie op de weg zelf! Verscheidene keren komen we mensen tegen die de weg aan het herstellen zijn (stukken steen erop gooien). En merkwaardig, maar de meeste zijn vrouwen!
Lake Inle
Edouard en ik kiezen dezelfde guesthouse in een dorp aan de rand van het immense meer. Jawel, zijn sterrenhotel op het meer heeft ie afgebeld. Lang verhaal kort: hij vind het fantastisch om budget te reizen zoals ik doe.. en locale mensen te ontmoeten.. hij heeft blijkbaar opeens het 'licht' gezien!
De volgende dag meteen het meer op met een longtail-boot (boot waarvan de motor als een staart in het water ligt). Het is een dag geworden om nooit meer te vergeten!! Dit is gewoon het paradijs!!
s'Morgens vroeg de vissers aan het werk
(met een wel heel unieke manier van vissen: het meer is heel ondiep waardoor ze de vissen kunnen klemmen in een ingenieus net),
(met een wel heel unieke manier van vissen: het meer is heel ondiep waardoor ze de vissen kunnen klemmen in een ingenieus net),
Nog goed fris smorgens (meer ligt op tamelijk hoge hoogte), maar met een stralende ochtendzon!
Eduoard,
En ik,
En dan langs de floating villages: hier wonen de 'Intha', een etnie die op paalwoningen leeft. De boot naar je buur is the only way!
We bezoeken allerlei handicraft-shops in verschillende paalwoningen (deel van het toeristisch circuit). Onder ander het maken van papieren paraplus.. paraplu tegen de zon wel te verstaan!
Aan de rand van het meer is er opnieuw een enorm pagode-complex te bezichtigen. Heel impressionant! Alleen spijtig dat ze sommige ervan in een kitcherig kleedje vernieuwen, de oude hebben zoveel meer charme..
En dan de swamps in,
de buffalo's tegemoet in hun 'time-off'
(rijst is geoogst, het is wachten op de regen om de velden opnieuw klaar te krijgen),
Langsheen verschillende dorpen met paalwoningen,
en de opmerkelijke 'floating gardens' (!):
De Intha hebben een ingenieus systeem van tuinieren bedacht: drijvende tuinen. Ze brengen een laag aarde aan op moerasplanten die ze bij elkaar bundelen in rijen. Dit geheel wordt dan vastgestoken met bamboostokken in de bodem van het meer (4 a6 m diep, afhankelijk van seizoen). En blijkbaar een heel productief systeem!! Allerlei groenten worden er gekweekt, oa:
Kolen,
Tomaten,
Knoflook,
De vissers/landbouwers varen tussen de tuinen. En ook daar is dit volkje ingenieus:
Ze roeien met 1 been zodanig dat ze de 2 handen overhouden om te vissen! Uniek op de wereld! Probeer dan maar je evenwicht te houden, ze hebben er blijkbaar geen enkel probleem mee!
Ze roeien met 1 been zodanig dat ze de 2 handen overhouden om te vissen! Uniek op de wereld! Probeer dan maar je evenwicht te houden, ze hebben er blijkbaar geen enkel probleem mee!
Dit was een dag om echt nooit of te nimmer te vergeten, ook de zonsondergang niet..
De volgende dag besluiten we de omliggende bergen in te trekken. Zonder gids, maar een soort van rechtdoortocht en op 'goed geluk'.
Langs de suikerrietvelden en bijhorende fabrieken,
de bergen op in een dor landschap en brandende zon,
Onderweg komen we houthakkers tegen en eens aan 'onze top' (een pagode die we op de top van een berg hadden gezien) komen van overal kindjes ons tegemoet uit de bergwoningen. Die dachten waarschijnlijk dat we compleet verdwaald waren. En maar staren.. opnieuw vormt communicatie een frustratie..
Eduoard vertrekt de volgende dag (die heeft een vlucht te halen en heeft oa Bhutan en een beklimming van de Himalaya op het programma.. daarvan wou ie me het prijskaartje wel niet zeggen, dus dat zegt genoeg!)
Ik besluit om hier nog een paar daagjes te blijven. Dit is gewoon echt het paradijs op aarde!!
Lieve mensen, prachtige natuur, aangenaam weer, en het o-zo-idyllish meer!
Ik huur een fiets voor 2 dagen, bezoek de marktjes in de verschillende dorpjes, de pagodas, de boeren aan het werk. Een namiddagje ga ik nog es het meer op met een jong gastje die me wel wou gidsen. Wel met de kanoe deze keer!
Ik besluit om hier nog een paar daagjes te blijven. Dit is gewoon echt het paradijs op aarde!!
Lieve mensen, prachtige natuur, aangenaam weer, en het o-zo-idyllish meer!
Ik huur een fiets voor 2 dagen, bezoek de marktjes in de verschillende dorpjes, de pagodas, de boeren aan het werk. Een namiddagje ga ik nog es het meer op met een jong gastje die me wel wou gidsen. Wel met de kanoe deze keer!
Bij het ontbijt ontmoet ik Carolina, een Amerikaanse dame, een best wel boeiende persoonlijkheid. Samen maken we nog een boottocht, net zoals de eerste dag. Die was zo ongelooflijk dat ik dit nog eens wou doen. Maar deze keer naar nog andere markten, nog andere handicraft-shops, andere villages en met een ander gezelschap! Gewoon genieten!
Een van de markten waar men met de boot naartoe kan,
Carolina (die heel wat textiel heeft gekocht op het marktbezoek, ze wil een handeltje beginnen in de States - nogal entreprenante vrouw, heeft nog vanalles gedaan in het leven-)
