Na de 3daagse trektocht eindelijk weer een goeie warme douche in Kalaw. ZAAAALIG!
Ik besluit om naar het noordoosten, de 'Birma Road', te trekken.- 'Birmaroad' omdat dit DE weg is van China naar Myanmar, aangelegd tijdens de 2e wereldoorlog en nu volop in gebruik (meeste, quasi alle, goederen hier komen van China!)-
Myanmar heeft zoveel te bieden (oa Mrau U in het zuiden, of Mychina in het noorden, de kustgebieden...), dus keuze was weer niet simpel.
Uiteindelijk gekozen om niet naar een andere uithoek van het land te reizen maar om me te beperken tot 1 regio (de Shan State) en die wat grondiger te verkennen.. en zo wat 'off-road' te gaan. Ik kom hier toch ZEKER terug!!!!
Maar waar je ook naartoe gaat, je spendeert zowiezo veel tijd onderweg. Het werd weer een 'transportdagje', niet dat dit een verloren dag was: hobbel hobbel in volgestopte minivan (foto), overgang van busstation in Mandalay met de riksjaw (het jonge chauffeurtje was tussen al het hijgen van het fietsen er volop van aan het profiteren zijn engels te oefenen), en dan met de pick-up truck naar Pyin U Lwin: eerste stop on the 'Birma Road'.
En dat Myanmar 90 procent van de natuurlijke reserve aan teak ter wereld bezit (!), daar kun je ook niet naastkijken (zowel niet naast de teak als naast de ontginning ervan - zware overexploitatie).
Pyin U Lwin
Pyin U Lwin is een stad die volop getuigt van het voormalige brits kolonialisme . Vele officieren hadden hier hun vakantiewoningen (is al een stuk koeler). De oude Britse gebouwen (met zelf een kleine Big Ben klokketoren) geven de stad een aparte sfeer.. en voeg daar de ouderwetse paardekoetsen aan toe en je voelt je even terug in de tijd.
En die botanisch tuin, dat was een ferm mooi aangelegd park! Met een 'rock-garden', 'fern-garden', 'bird-garden', 'orchid-yard', viewpoint,.. zouden ze hier hulp gekregen hebben van Thai (verzorging doet erg Thais aan)?
En er was blijkbaar niet genoeg attractie.. de jongelui vonden er niets toffer op om op met mij op de foto te staan, hun gsm-camera bij de hand! En iedereen wou er met mij apart op! Ze hadden er plezier, maar ik ook, voelde me precies Victoria Beckham ;-)
Daarnaast ook 2 gehele families die naar me kwamen om een familiefoto met een westers toerist te maken.. JEEZES!!!!
Ik hou er eentje voor mezelf:
Ik geraak zowiezo wel aan transport dacht ik, desnoods al liftend. Maar dat was noppes! Elke truck/pickup/auto rijdt me voorbij.. blijkbaar is dit toch niet zo de gewoonte. Dan maar met de motorbike naar de 'rest-area' voor pickups/bussen, dat is hier dan wel de methode.
Noordwaarts opnieuw een prachtig landschap.
De man gidst blijkbaar in deze streek en doet me zijn verhaal. Nu had ik van een Hollands meisje die uit deze richting kwam gehoord dat als ik een gids genaamd 'xx' ontmoet op de bus/trein, dit zeker de moeite is om met hem mee te gaan.
Dus niet veel tijd om te twijfelen, ik stap van de bus en ga ervoor: een 4-daagse trip met de motorbike richting Mae Sam, een dorp midden in de bergen. Terwijl ik m'n bagage achterlaat in een guesthouse in Kyauk Me ontmoet ik nog een Italiaans koppel dat de tocht ook ziet zitten. So that makes four.
Diezelfde dag nog met de motorbike door de velden! En blijkt dat ik achteropzit bij een fantastische gids!!
Is al een tijdje donker en xx (de gids), besluit om stilaan een slaapplek te zoeken voor ons vieren. Dat is hier geen enkel probleem. Een woordje aan voorbijgaande mensen en we worden meteen verwezen naar een huis waar we welkom zijn om te overnachten. Blijkbaar is dit hier altijd zo volgens xx!! Van gastvrijheid gesproken.
s'Morgens gewekt met de 'luidspreker': vandaag is het halfvolle maan en er wordt opgeroepen om vanavond naar het monasterium te gaan door onze gastheer. (Het leven speelt zich hier serieus rond de maan-kalender af)
Na een nachtje op bamboematten, krijgen we een warm rijstontijt met eieren toegestopt op het 'terras'. Met thee -natuurlijk! (Italiaanse man was cameraman en daar kon je niet naastkijken..)
Net achter onze slaapplaats is de boer al van voor zonsopgang in de weer met de rijstvelden te bewerken. Het dorp nog aan het ontwaken, de buffalo in alle kalmte met zijn zware, dikke, lompe poten door het veld.
En dan terug on the road, de bergen in, achterop bij een echt super sympathieke -en knappe ;-)- gids!!! (op de achtergrond onze slaapplaats)
Op een echte brousseweg alsmaar hoger klimmend, stof en stof ophopend. Geen verkeer hier, op een paar vrachtwagens die aan 20 per uur proberen vooruit te geraken. En van achter op de motorbike geniet ik van een mooi desolaat berglandschap..
Wat verder in de bergen wordt het woest landschap vervangen door theeplantages. Overal waar je maar kan kijken!!! De green tea die je hier overal in Myanmar vind komt dus van hier.
Onderweg ontmoetten we een reusachtige banyantree (of toch familie van). Aan dit soort bomen wordt een heilige waarde geschonken, wel, hij heeft wel iets 'majestueus'!
Ons einddoel van de dag: Mae Sam: een groot dorp hoog in de bergen waar de 'Palong' etnie woont. Grote huizen in donker hout (black wood?) op de rif van een berg gebouwd.
zicht vanuit de village:
de kindjes in het dorp hebben er duidelijk plezier in bezoek te krijgen
Een dame in typische 'Palong' klederdracht, wat een onthaal!
Naast Palong en Shan -people wonen hier ook verschillende Chinezen, die dat duidelijk kenbaar maken met tekens aan hun huizen. Ook een Chinese bhoedhatempel heeft hier zijn plaatsje gevonden.
Volgende morgen bezoek aan de 'markt', zei het een ministraatje met weinig diversiteit aan koopwaren. Wat wil je ook zo diep in de bergen..
En terwijl de vrouwen aan het kopen en verkopen zijn op de markt, zitten de mannen 'aan den drank', in de teashop wel te verstaan ;-)
Het hele dorp leeft van de thee, en enkel van de thee! Elkeen hier heeft er wel zijn functie in de vele thee-verwerkingsfabriekjes!!
Ik maak een korte trekking alleen met de gids (Italiaans koppel wil het thee-proces op film vastleggen). Gedurende een paar uurtjes kom ik vanalles te weten.. maar ik moet hier opletten wat ik schrijf (inderdaad oudjes..)
Een paar fotos van op de trekking (opnieuw op elke top van de berg een pagoda)
s'Avonds slapen we in de enige guesthouse voor toeristen die er is in Mae Sam en de volgende dag via een totaal andere weg, opnieuw terug door het berglandschap. Af en toe komen we kleine dorpjes/huizen/mensen tegen, in the middle of nowhere.
De dames hieronder zijn daken aan het maken langs de kant van de weg
Een schiterende chauffeur, op een val in de modder na ;-)
Avond 3 weer geen enkel probleem om ergens te blijven slapen. We zijn welkom in een cafeetje in een van de dorpjes.
En dan smorgens vroeg in de ijzige koude de bergen naar beneden. Onderweg gelukkig een verwarmende stop met thee bij weer eens zo gastvrije bergbewoners..
Langs een prachtig landschap terug naar de 'bewoonde wereld'
