Na wat aarzelen ga ik ervoor: een driedaagse trekking van het Nyaung Schwe (dorp aan de rand van het meer) naar Kalaw met een -persoonlijke- gids.
Naar't schijnt is het hier heel mooi trekken in de streek maar de meeste toeristen trekken van Kalaw naar het meer, bergaf, en niet omgekeerd zoals ik wil doen. Na wat navragen dus geen andere toeristen gevonden om de kosten te delen.
De gids als persoon heeft me overtuigd. Bij ons eerste gesprek al vond ik hem een uiterst sympathiek en eerlijk man. Een blik van iemand zegt soms al genoeg!
Hij is misschien wel de hoofdreden waarom ik er zoveel centjes voor over heb. Het kan alleen maar boeiend worden om met een aangename locale man de bergen in te trekken (en hij spreekt deftig Engels, dus ga ook vanalles teweten kunnen komen over de gewoonten/het land/etc.)
-Over deze 3-daagse heb ik in detail een dagboek bijgehouden, dit was de meest intense 'inleef' ervaring.. hieronder juist een flits-
Dag 1
s'Morgens vroeg samen met gids en bootman opnieuw het meer op. Startpunt van de trekking is immers een dorp wat verder gelegen. Na 20 minutjes komen we een grote markt tegen.
Opnieuw vanalles te gebeuren, maar iets apart wat ik tot nu toe nog niet was tegengekomen: gokspelen!!
Aan de kant van de markt staan wel 300 mensen in 3 verschillende groepen rond grote borden gegroepeerd. Na wat gedrum sta ik op de eerste rij en kan goed zien hoe er wordt gespeeld. Heel simpel, de mensen leggen geld in op een bepaald vak op een dambord van dieren. De leider van het spel trekt aan een touw waardoor een grote dobbelsteen van een rek valt. Het dier dat wordt gegooid wint. Met een beetje kansbereking begin je hier niet aan..
Detail: wanneer ik een foto wil trekken krijg ik een duidelijk 'nee'-gebaar van de spelleider. (ondertussen was het kwaad al geschiet). Bij navraag van mijn gids blijkt dat gokspelletjes verboden zijn in Myanmar, maar dat de locale politie wordt omgekocht door de spelleiders. Iemand zij me ooit dat alles 'corrupt' was in Myanmar..
En dan op stap de bergen/heuvels in. Onderweg wandelen we voor of achter de dorpsbewoners die al dan niet volgeladen van de markt komen. Allemaal pezige mensen: een jonge vrouw met baby, een paar stevig gebouwde mannen, en oudere vrouwen met hun vracht geladen op de rug.
In de verte laten we lake Inle achter ons.
Wat later begint mijn gids een heel gesprek met een oude man die ook van de markt kwam. En dan krijg ik het voorstel: "This man knows a new way to Kalaw. Would you like to take the new way? He can guide me". Natuurlijk wil ik de 'nieuwe weg' proberen!
Mijn gids wil ook niet liever, want toeristen gaan het allerliefste waar geen andere toeristen zijn geweest.. ook ik, geef ik toe.
Maar dat houdt in dat we ons aan hem moeten aanpassen. En hij moet nog langs een familielid in een tussenliggend dorp. Wij dus ook mee!
Mijn gids wil ook niet liever, want toeristen gaan het allerliefste waar geen andere toeristen zijn geweest.. ook ik, geef ik toe.
Maar dat houdt in dat we ons aan hem moeten aanpassen. En hij moet nog langs een familielid in een tussenliggend dorp. Wij dus ook mee!
In het huis van de vrouw warm ontvangen! Ik kreeg meteen een rondleiding in hun 'eenvoudige' (hum) woonst. Een woning net zoals deze op de foto hierboven. De woning bestaat volledig uit bamboe, er zijn 2 'kamers' die in elkaar doorlopen: de 'zitkamer' (gewoon zitten op de grond-bamboe wel te verstaan) en de keuken, een stuk daarvan is de 'slaaphoek'. Het huis op palen heeft geen ramen, maar het is er fris in de donkerte..
De keuken is niet meer dan een vuurtje (afscheidingswand achteraan is voor de slaaphoek).
De keuken is niet meer dan een vuurtje (afscheidingswand achteraan is voor de slaaphoek).
Ik wordt meteen gevraagd om erbij te komen zitten en een thee te zetten. Een eerste foutje: mijn voeten wezen bij het hurkzitten naar een bhoedhabeeld, not done! Maar een blik van de gids was genoeg.
Al vlug komen er een paar mensen bijzitten.. oudere mannen en vrouwen met de sigaar, kleine kindjes. Via de gids kan ik toch wat communiceren: over de plantages, over de markt, over wie familielid is van wie enz. enz.
Al vlug komen er een paar mensen bijzitten.. oudere mannen en vrouwen met de sigaar, kleine kindjes. Via de gids kan ik toch wat communiceren: over de plantages, over de markt, over wie familielid is van wie enz. enz.
En thee is nog niet genoeg! We krijgen er meteen een rijstbol en curry bij. Over gastvrijheid gesproken! Was wel niet iets wat wij westerlingen bepaald lekker vinden, maar op deze locatie kon het toch nog een beetje smaken..
Ondertussen is het hele dorp er al bijgekomen. De kindjes weten niet waar ze het hebben, en willen allen op de foto. Kon ik nu maar foto's on the spot afprinten..
Van het ene bergdorp op weg naar hetvolgende. Nu met 2 gidsen! Min Min ('mijn gids') en de oude man. Hij stelt voor om in zijn huis te blijven slapen, waar we maar al te graag op ingaan.
In het donker toegekomen in een gelijkaardig huis als het theebezoek. Geen electriciteit hier.
Ik ben nog nooit zo warm ontvangen!! Ontvangen als een koningin!!
We zitten s'avonds allen -de oude man, zijn vrouw en kinderen en mijn gids - rond het kookvuurtje in de 'keuken' (ondertussen al veel koeler in de bergen). We hebben er allen plezier in. Voor de eerste keer krijgt het dorp een buitenlander op bezoek..
Ik ben nog nooit zo warm ontvangen!! Ontvangen als een koningin!!
We zitten s'avonds allen -de oude man, zijn vrouw en kinderen en mijn gids - rond het kookvuurtje in de 'keuken' (ondertussen al veel koeler in de bergen). We hebben er allen plezier in. Voor de eerste keer krijgt het dorp een buitenlander op bezoek..
Min Min aan het kokkerelen
(hij is eigenlijk restauranthouder en had alles mee om me te 'serveren'!! hoort bij de trip..)
(hij is eigenlijk restauranthouder en had alles mee om me te 'serveren'!! hoort bij de trip..)
Verlichting met een olielampje
en thee altijd en overal van de partij, ook hier,
Mijn koninginemaaltijd!
De gids had dus gekookt, maar de vrouw ook. Ze bleef maar afkomen met potjes nootjes/rijstcrackers/rijst/curry, en dan duidelijk maken dat je nog niet alles kan eten..
De gids had dus gekookt, maar de vrouw ook. Ze bleef maar afkomen met potjes nootjes/rijstcrackers/rijst/curry, en dan duidelijk maken dat je nog niet alles kan eten..
Dag 2
Een quasi slapeloze nacht gehad. Veel te hard (bamboe) en veeeeel te koud (aantal dekens was beperkt)! s'Morgens opstaan met de zonnestralen die door het bamboohuis schemeren..
Ons slaapplekje,
Het huis met gastheer ('dus gids van mijn gids'),
s'Morgens vroeg is het duidelijk de moederstem die overheerst. De kindjes maken zich klaar om naar school te gaan, de moeder doet rijst en curry in hun 'lunchboxes' (metalen kokers waar iedereen hier mee rondloopt).
Bij het ontbijt krijg ik al meteen bezoek van de buren. Opnieuw geen engels, maar wel mijn gids als vertaler..De mensen hier leven puur van de landbouw. De ene heeft peanutvelden, de ander tarwevelden etc. Nu is het echter een kalme periode want het oogstseizoen is gepasseerd.
ondertussen de knappe gastvrouw aan de afwas,
dan een wandeling door het dorp waar ik geslapen heb,
en dan op stap met mijn 2 gidsen..
Dit is duidelijk een 'nieuwe' route die gidsen niet nemen. Op een gegeven moment passeren we zelf een groep mensen aan het werk met een klein kindje.. dat spontaan begint te wenen waar ze me ziet!! Troosten met een koekje heeft geen zin, ik moet weg. Blijkbaar nog nooit een blank persoon gezien..
Onderweg moeten we een ijskoude rivier door, waar grootmoeder-moeder en kleindochter hun aan het wassen zijn in alle rust en vrede,
en ook mijn 2 gidsen nemen een plons in het klaarheldere maar ijskoude water,
Onderweg verschillende groepen mensen tegengekomen die de tarwe oogsten (in de meeste gevallen wordt het kaf hier nog handmatig van het koren gescheiden door ze ervan te slaan!)
Het wordt een lange dag stappen.. die 2 mannen kunnen er duidelijk de goeie tred in zetten! De avond valt maar we hebben nog minstens een uur te stappen naar het monasterium, onze slaapplaats voor deze avond.
Zelf met 2 gidsen is de weg blijkbaar toch niet zo makkelijk te vinden, vooral niet in het donke (met wel een prachtige sterrenhemel boven ons)! Gelukkig besluiten ze om de shortcuts te laten voor wat het is en de 'gewone' weg te volgen naar het klooster.
Zelf met 2 gidsen is de weg blijkbaar toch niet zo makkelijk te vinden, vooral niet in het donke (met wel een prachtige sterrenhemel boven ons)! Gelukkig besluiten ze om de shortcuts te laten voor wat het is en de 'gewone' weg te volgen naar het klooster.
Dag 3
Opnieuw een ijskoude en harde nacht. Maar opgestaan in het centrum van een prachtig oud klooster, met het chanten van de monniken!!
De monniken allemaal al in de weer, dus ik neem een kijkje achter de palletten in het klooster waar hun vertrekken zijn:
Het klooster is echt om 'u' tegen te zeggen!
De oudere monniken rustig en gezapig aan de dagelijkse karwij bezig,
De kleine monnikjes snijden de groentjes,
Ik was m'n gezicht aan de ijskoude wasplaats buiten, krijg een lekker ontbijt van mijn gids en sla nog een babbeltje met 2 oudere monniken die toch een mondje engels praten. Over het leven in het klooster, over hun dagelijkse bezigheden, over hun keuze om monnik te worden,.. (zie dagboek ;-).
Wat verder in het dorp bezoeken we nog een pagoda in grotten. Ongelooflijk, niet alleen alle toppen van bergen, maar zelfs de grotten moeten aan Bhoedha geloven! Mijn 2 gidsen zijn duidelijk sterk bhoedhistisch en geven me uitleg bij de tekens, de gewoonten, en ze offeren goudblaadjes aan de bhoedha.
Wat verder in het dorp bezoeken we nog een pagoda in grotten. Ongelooflijk, niet alleen alle toppen van bergen, maar zelfs de grotten moeten aan Bhoedha geloven! Mijn 2 gidsen zijn duidelijk sterk bhoedhistisch en geven me uitleg bij de tekens, de gewoonten, en ze offeren goudblaadjes aan de bhoedha.
Dan nemen we afscheid van de 'oudere' gids, het stuk dat komt is mijn gids welgekend. Nog vlug een fotootje van ons gedrieen (hier zijn vele pogingen aan vooraf gegaan door een plaatselijk jong meisje..)
Min Min en ik dan nog een laatste trek door naar Kalaw, tussen de pinussen..
