Afscheid genomen van Jacopo na een klein weekje samen op stap te zijn. Hij gaat immers voor de 'impossible road' met de 250 cc (van zuid naar noord dan). Wij zakken verder zuidwaarts, naar de hoofdstad Pnom Penh.
Bij aankomst met de bus in centrum Pnom Penh nemen we in een drukte van jewelste een motortaxi naar een 'pick' van de lonely planet.
De rest van de dag ons ondergedompeld in de stad, van de marktjes, van de vele winkeltjes en overheerlijk gaan eten in een restaurant van een van de vele NGO-organisaties hier: 'Friends'. Is een fantastisch project dat straatkinderen opvangt en oa voor kledij/opvang/scholing zorgt. Het restaurant wordt dan ook uitgebaat door de studenten zelf.
Friends is verre van de enige NGO hier. In elke straat vind je hier quasi een organisatie die zich bezig houdt met het helpen van kinderen, vrouwen, armen, gehandicapten (al dan niet van een mijnongeval).
Is echt positief dat in een land dat zoveel miserie gekend heeft, de internationale wereld een beetje de zorg op zich neemt van zwakkeren. Alleen spijtig dat de -hyper corrupte- Cambodjaanse overheid bijna 'rekent' op de NGOs voor hun sociale zaken en er zodus zelf niet voor instaat (dus NGOs worden eigenlijk in stand 'gehouden'). En dat Cambodja corrupt is, daarvoor moet je maar 1 minuut in de straat lopen: daklozen op straat met een LEXUS car die voorbijzoeft, aan sjieke mercedessen, jeeps en voor lexussen geen gebrek! Ongelooflijk, dit is niet het Cambodja dat we tot hiertoe in het noorden gezien hebben! (loon van een leraar is hier +- 50 dollar, dat van een ambtenaar +-100 dollar, dus die laatsen moeten hun lexus van ergens anders halen)
Tuol Sleng Museum: acht je dit voor mogelijk??
De volgende dag staat het 'Tuol Sleng Museum' op het programma. Hier durf ik bijna geen fotos van tonen. Het museum is eigenlijk een ex-school waar de Khmer Rouge hun gevangenen in onderbrachten, martelden en vermoorden. Wat ik hier gezien heb gaat echt mijn petje te boven.. hoe kunnen mensen zo onmenselijk zijn????
De Khmer Rouge is een beweging onder leiding van Pol Pot in 1975 het toenmalig regime onverwierp en onder de ideologie van het communisme gedurende 4 jaar het land totaal heeft gebroken. Iedereen moest de steden uit (vlucht onder het mom dat de Amerikanen de steden zouden bombarderen), en op den buiten het land gaan bewerken. Intelligentia, leraars, dokters, advocaten, politici, gelijk wie die een bril droeg werd vermoord, daarnaast zijn een ontelbaar aantal mensen omgekomen aan ondervoeding en ziekten. De Khmer Rouge werd geleid door Pol Pot en 'his brothers' en had een horde soldaten onder hun. Daarnaast werd de bevolking in 2 gedeeld: de mensen die van het platteland waren (base people) en mensen van de stad (new people). Deze laasten werden gecontroleerd door de base people-op stelen van eten, op verstoppen van goederen, ..
De verhalen die je leest/hoort zijn de meest onmenselijke die je je maar kan inbeelden, en dit maar een 35 jaar geleden. Iedereen ouder dan 35 hier heeft wel een verhaal te vertellen dat een familielid gestorven is de Khmer Rouge..
TUSSEN DE 2 a 3 MILJOEN MENSEN ZIJN VERMOORD OP 4 JAAR TIJD! DAT WAS 1/4 a 1/3 VAN DE BEVOLKING!!!!!!
Ik las het boek 'First they killed my father' van Loung Ung: een meisje dat de horror heeft doorstaan. Een boek dat je zo snel mogelijk uitwil.. maar een van de boeken die maakt dat deze geschiedenis niet kan/mag vergeten worden.
Hoe kan zoiets? Wat kan mensen tot zo'n waanzin drijven? Om een zot te volgen (ja volgens mij was hij gewoon ziekelijk zot)? Hoe kan je zo'n gruweldaden begaan? Mensen werden gedood door de schedel met een hamer in te slaan, door iemand in een grot te duwen (net niet diep genoeg dat ze niet meteen dood zijn), door marteling met water,..?
EN DIT 30 JAAR GELEDEN??????????
En hoe zou je zelf gereageerd hebben in zo'n situatie..?
Dit land heeft de meest gruwelijke geschiedenis die je je maar kan voorstellen. Het Tuol Sleng museum in Pnom Penh getuigt. Met fotos van gevangenen en van de khmer rouge zelf, met de folterkamers en foltertuigen, met de kleine cellen, met de skeletten..
We hebben er uren in rondgewandeld, in de school van gruwel, in de exposities, en zowel Stef als ik waren er echt niet goed van..
Na een goeie maaltijd kunnen we er weer een beetje tegenop en gaan naar de 'Russian' market, vol van de souveniertjes! Het doet deugd om tusssen de warme en lachende bevolking te kuieren. Op het eerste zicht verklapt niets hun verleden, tot je een klein beetje dieper graaft..
Royal Palace
Dit is alle rijkdom bij elkaar. Van bhoedhabeelden, goud geen genoeg. Een van de must sees in de hoofdstad en zeker de moeite. Nu nog steeds woont de koning in een afgesloten gedeelte van het paleis.
In de tuin, een slingerplant met wel heel aparte bloemen,
'koninginnebloemen' als je het mij vraagt
Het paleis zelf (Silver Pagoda),
Een stukje van een immense en mooie muurschildering (die ze helaas aan het bekladden zijn),
Na een goeie portie cultuur hebben we net zoals de Cambodjaanse taximan hieronder een namidagje gechild op een terrasje van een 'fashion' restaurant.
En 'fashion' restaurant.. dat hebben onze portefeuilles geweten!! De kleren van de restauranthoudster/ontwerpster/kleedmaakster die achterin de winkel hingen waren echt heel heel mooi. Heb me deze keer volledig laten gaan, volledig over budget, maar na al dat backpacken gaat het deugd doen om terug wat eleganter door het leven te gaan.. (!)
s'Avonds aan een klein eetstalletje op de plastieken stoeltjes onze magen gevuld met gebakken tofu, groentjes en een soort 'rijstkoek'. Mmmm..!
Pnom Tamao
Op aanraden van Marjan en Jason (die we in Laos waren tegengekomen) brengen we een bezoek aan een 'sanctuary/zoo' een uurtje rijden uit de stad. Hoewel totaal geen zoo-ganger is dit toch wel een geval apart: in deze zoo worden dieren uit minder goeie 'zoos' gebracht of dieren die gewond raakten door jagers, of dieren die als huisdier totaal buiten hun milieu leefden.
Op aanraden van Marjan en Jason (die we in Laos waren tegengekomen) brengen we een bezoek aan een 'sanctuary/zoo' een uurtje rijden uit de stad. Hoewel totaal geen zoo-ganger is dit toch wel een geval apart: in deze zoo worden dieren uit minder goeie 'zoos' gebracht of dieren die gewond raakten door jagers, of dieren die als huisdier totaal buiten hun milieu leefden.
Eerder een soort 'goeie thuis voor dieren' dan echt een zoo. Eerlijk gezegd, zoveel zooen/zoos (?) met dit als doel ken ik niet..
Allerlei dieren te zien gekregen die je niet zomaar even in het wild kan spotten, oa
de Aziatische beer,
Olifanten,
En dan zelfs eentje dat we niet kunnen plaatsen,
Deze 'sanctuary' blijkt echt voor zijn doel te gaan: veel plaats voor de dieren, ze lijken op het eerste zicht goed verzorgt, en overal panelen om bewust met de dieren om te gaan/met uitleg over hun al dan niet uitsterven/hun leefgewoonten etc. Mooi project! (ook hier zit buitenlands gedachtengoed achter; Australiers hebben dit oorspronkelijk opgericht)
De terugweg naar Pnom Penh was een verrassing. Niet direct een bus op de hoofdweg dus besluiten we te liften. De derde auto stopt al. Een sjieke jeep.Vraagt de chauffeur 'Where do you come from?".. "Belgium".. "ah, Ik spreek ook een beetje Nederlands".."????"..
Onze chauffeur, een jongeman van in de 20 bleek een Cambodjaan te zijn die in Kortrijk studeert en nu een maandje in het thuisland is op vakantie!!!! Wat een ongelooflijk toeval! Als je hier kansbereking op zou toepassen: de kans dat een Cambodjaan Nederlands kan, dat ie Belgie kent, dat wij als Belg net in zijn auto een lift krijgen.. ongelooflijk! Hij had zelf een echt West-Vlaams accent!
