Ha Noi
Midden in de nacht aangekomen in Ha Noi in een busstation wat uit het centrum van de hoofdstad (onze bus had eigenlijk s'avonds moeten aankomen). Ja, en nu? Hele discussie met de motorbikemannen om toch een faire prijs te krijgen om in het centrum van het stad te geraken. Dit was wel de langste discussie ooit. Tja, midden in de nacht, als enige toeristen van de bus, een resem jonge mannen die geld wil verdienen, en je weet niet precies hoe ver het centrum is (en of de guesthouse gaat open zijn en dan wel niet volboekt..).
Uiteindelijk dan toch een degelijke prijs gekregen en aan een gesloten guesthouse de baas wakkergebelt. Zijn hostel zat vol, maar meteen belde hij iemand anders wakker die ons naar een andere guesthouse bracht. Dan nog een hele discussie gehad met de motorbikeman ('the price was per person..', terwijl we wel honderd keer op voorhand verduidelijkt hadden van niet.. Bert verloor bijna zijn geduld -gelijk had ie!)
Wakker worden terwijl het regent. En die eerste dag in Ha Noi bleef het zo maar miezerig weer. Het regenseizoen is dan ook van start gegaan. De Lonely Planet stelt een 'walking tour' voor in hartje Ha Noi, die we eens secuur gevolgd hebben. En wat een ongelooflijke drukte in al die smalle straatjes! We passeren de 'smidstraat', de 'grafsteenstraat' (waar dus jawel grafstenen worden gegravuurd), de 'schoenstraat', de grote kledijmarkt.. t'is eens wat anders met een 'voorafgeplande LonelyPlanet Wandeling'. Op zoek naar een stukje fruit zijn we er wel weer ferm opgelegd.. wij betaalden die mangosteen waarschijnlijk 10 keer zo duur als lokalen, maar wat kan je eraan doen? Afdingen hielp hier niet.
En Bert integreert zich al volledig!
En in een hoofdstad.. kan je lekker tafelen. Zelf je eigen springrolls samenstellen..mmm..
Later op de dag lopen we de kledingswinkels af. Bert op zoek naar een mooi hemd, ik op zoek naar een avondkleed (in Vietnam kan je relatief goedkoop kledij op maat laten maken). Maar met Bert om kledij? Helemaal geen goed idee.. ik ga er later in Bangkok best alleen naar op zoek.
Na een lange wandeling door de drukke stad gaan we s'avonds naar het water-poppentheater. Dit soort theater is eigenlijk lang geleden onstaan in de rijstvelden in Noord Vietnam, toen de boeren theater speelden met houten poppen in het water van de rijstvelden/in vijvers.
Nu bestaat er een 'moderne toeristenvariant' op. Waar de poppetiers (zie foto onder) letterlijk in het water staan en hun poppen voor het doek in het water verhalen vertellen. Poppen in de vorm van draken, slangen, mensen,... Met begeleidend live muziek met traditionele instrumenten. Eigenlijk wel eens de moeite, en zeker eens iets anders, zo'n 'watertheater'.
Na een lange wandeling door de drukke stad gaan we s'avonds naar het water-poppentheater. Dit soort theater is eigenlijk lang geleden onstaan in de rijstvelden in Noord Vietnam, toen de boeren theater speelden met houten poppen in het water van de rijstvelden/in vijvers.
Nu bestaat er een 'moderne toeristenvariant' op. Waar de poppetiers (zie foto onder) letterlijk in het water staan en hun poppen voor het doek in het water verhalen vertellen. Poppen in de vorm van draken, slangen, mensen,... Met begeleidend live muziek met traditionele instrumenten. Eigenlijk wel eens de moeite, en zeker eens iets anders, zo'n 'watertheater'.
Perfume Pagoda
In een van de vele touroperators in hartje Ha Noi boekten we dagtrip naar de 'Perfume Pagoda' (een 2tal uurtjes rijden uit de stad). s'Morgens vroeg met een klein busje vertrokken richting het karstlandschap (wij gingen natuurlijk niet echt voor de Pagoda, maar voor het landschap). Eerst in een klein busje met andere Maleisische toeristen en dan in een klein roeibootje, op naar de pagoda.
Onderweg zagen we vissers die 'op electriciteit' vissen. Eigenlijk verboden in Vietnam: dat toestel dood gewoon alles wat leeft in een straal rondom, niets krijgt een kans.. maar kan me wel voorstellen dat het voor de vissers een makkie is..
In een van de vele touroperators in hartje Ha Noi boekten we dagtrip naar de 'Perfume Pagoda' (een 2tal uurtjes rijden uit de stad). s'Morgens vroeg met een klein busje vertrokken richting het karstlandschap (wij gingen natuurlijk niet echt voor de Pagoda, maar voor het landschap). Eerst in een klein busje met andere Maleisische toeristen en dan in een klein roeibootje, op naar de pagoda.
Onderweg zagen we vissers die 'op electriciteit' vissen. Eigenlijk verboden in Vietnam: dat toestel dood gewoon alles wat leeft in een straal rondom, niets krijgt een kans.. maar kan me wel voorstellen dat het voor de vissers een makkie is..
En ja, het landschap beloonde!
De 'Perfume Pagoda' zelf is eigenlijk een tempel in een grot op top van een berg. Na een wandeling bergop in de hitte ontmoetten we de andere toeristen die allen de kabelbaan namen. Sportief kan je ze hier niet echt noemen, religieus daarentegen.. Dit is dan ook een pilgrimoord en eens per jaar ziet het hier zwart van het volk naar het schijnt. En in deze pagoda moet je komen als je kinderen wilt krijgen (ale, vragen om voorspoed wel te verstaan).
Een oude man had wel erg grappige duizendpoten gevangen. Rupsen die zich mooi tot een speelballetje konden omvormen!
Trein de bergen in, richting Sapa
Na de dagtocht naar de Perfume Pagoda nog net op tijd om diezelfde avond de nachttrein naar Lao Cai te nemen, een stadje in noordelijk Vietnam aan de grens met China. Van daaruit zouden we dan naar Sapa gaan, DE bergstad van het land.
En die trein, daar hadden we supergeluk mee. Voor een 2eklas ticket kregen we een 1e klas wagon. Veeeeeeeeel properder dan vele guesthouses die we al bezochtten ;-). Onze compañeros in de cabine waren 2 Vietnamezen waarvan 1 chefkok was in de Hilton.. 'cakespecialist' (hier had Elena moeten bijzijn)
Na de dagtocht naar de Perfume Pagoda nog net op tijd om diezelfde avond de nachttrein naar Lao Cai te nemen, een stadje in noordelijk Vietnam aan de grens met China. Van daaruit zouden we dan naar Sapa gaan, DE bergstad van het land.
En die trein, daar hadden we supergeluk mee. Voor een 2eklas ticket kregen we een 1e klas wagon. Veeeeeeeeel properder dan vele guesthouses die we al bezochtten ;-). Onze compañeros in de cabine waren 2 Vietnamezen waarvan 1 chefkok was in de Hilton.. 'cakespecialist' (hier had Elena moeten bijzijn)
