Halong Bay
Halong Bay staat wel op ieders bezoekje naar Vietnam gepland: een enorme baai nabij de grens met China waarin ontelbaar kalkstenen eilanden liggen.
Eigenlijk toch sterk getwijfeld om er naar toe te gaan: wat ik al gehoord had was dat het enorm enorm toeristisch is: dat iedereen er de boot neemt en dat het dan ook het gebied enorm vervuild.. en de bergen rond Sapa waren zo mooi. Toch besloten om op onze laatste reisdagen naar de baai te trekken, in de gedachte 'je moet het toch gezien hebben'.
Aangekomen in Ha Noi van de nachtbus vanuit de bergen, zouden we eigenlijk diezelfde dag naar Halong Bay willen gaan. Maar beide weer quasi niets geslapen om de bus, dus we lassen nog een tussendagje Ha Noi in. Eerst uitgeslapen, wat rondwandelen en een bezoekje aan het museum van de revolutie gebracht. Opnieuw, een en al vechten, die geschiedenis van Vietnam.. tegen de Chinezen, de Fransen, de Amerikanen, de Khmer Rouge..
En dan volgde de studie: met welke touroperator gaan we naar Halong Bay? Er zijn er wel honderden in het centrum en zo te horen/lezen op fora, moet je toch goed opletten welke je kiest om waar te krijgen voor je geld. We stappen een paar touroperators binnen en uiteindelijk valt de keuze op een 2daagse tour met 'Oceantours' (leek professioneel, verzorgd en goeie commentaar op internet gelezen - bleek terecht achteraf).
De volgende dag 4 uur de bus op, om uiteindelijk aan de 'bootstop' aan te komen. Honderden boten liggen er aangemeerd, dit is duidelijk niet het hoog seizoen voor toerisme. Samen met 3 andere toeristen (Engels koppel en een fransman) , de boot op richting de kalksteenformaties.
Volgens de legende zijn die onstaan doordat een draak er in de zee landde en een deel van het land met zijn staart meenam en dit onder water liet verdwijnen. De minder fantasierijke variant spreekt van de invloed van wind en water op kalksteen..
Heel mooi, dat zeker, maar had me er misschien teveel van voorgesteld.
Met de boot stoppen we nabij een drijvend vissersdorp: de mensen leven hier aan de rand van de oceaan en gaan daar vissen. Een grote boot komt dan elke dag van het vasteland om de vis op te kopen en aan land te gaan verkopen. Wat een vissersleven!
In ons pakket zat geen grotbezoek, dan wel een kayaktochtje. Een fijne afwisseling van het bootzitten en zo kan je meteen ook wat dichter komen bij de rotsformaties.
We veranderen van boot en varen nog een paar uurtjes doorheen de eilanden, richting een prive-eilandje (Cat Ba) van de touroperator.
Onze allerlaatste daagjes op reis, dat mocht wel eens iets meer zijn ;-). We boekten een nachtje op dit prive-eiland voor een heel schappelijk prijsje, alles inclusief. En amai, het was de moeite! Een bijna prive strand, s'avonds een heerlijke 4 gangen menu.. en een zalige strandhut, gaan slapen en opstaan onder het geluid van de golven.. dit is leven!
De volgende morgen wacht de boot ons smorgens helaas al op. Na een 'all-you-can-eat' ontbijt laten we dit paradijsje voor wat het is. Troost: vandaag regent het, en zo vastzitten op een eiland in de regen wordt waarschijnlijk al rap saai.. op de terugweg varen we opnieuw temidden de duizenden eilandjes en nemen dan afscheid van de baai.
Ha Noi
Morgen hebben we de vlieger. Bert belgiewaarts, ik Bangkokwaarts.Nog een dagje dus om Ha Noi wat verder te verkennen.
Eerst naar het 'Ho Chi Minh Mausoleum. Hier ligt Ho Chi Minh, nog letterlijk: het lichaam van de communistisch held wordt secuur bewaard (a la Madame Tussaud) zodat ieder de held nog 'in het echt' kan zien. Zijn lichaam ligt in een grote granieten mausoleum die je kan gaan bezoeken, so we did. Een eeeeeellenlange rij schuift beetje bij beetje op. Hier komen wel duizenden bezoekers per dag: ook opvallend veel ouders met kindjes, die dit waarschijnlijk als een 'must-see' beschouwen.
Allemaal ferm goed georganiseerd. En beveiligd: door een metaaldetector, fototoestel afgeven, zakken afgeven. Je moet daarenboven met lange broek en lange mouwen binnen. En net voor het binnenkomen van de tombe staan een aantal soldaten in wit pak, te blinken in de zon.. in die hitte. Wel Ho Chi Minh, zo moeten u graag zien! -strave is wel dat Ho Chi Minh het liefst was verast, en nu ligt ie daar op alcohol..-
Ons volgend bezoek brengt ons naar de 'Temple of Literature': een tempel toegewijdt aan Confucius waar later ook de eerste universiteit van Vietnam in gehuisvest was. Hier liep de grote elite school, in een heel mooi architecturaal kader!
Ha Noi
Morgen hebben we de vlieger. Bert belgiewaarts, ik Bangkokwaarts.Nog een dagje dus om Ha Noi wat verder te verkennen.
Eerst naar het 'Ho Chi Minh Mausoleum. Hier ligt Ho Chi Minh, nog letterlijk: het lichaam van de communistisch held wordt secuur bewaard (a la Madame Tussaud) zodat ieder de held nog 'in het echt' kan zien. Zijn lichaam ligt in een grote granieten mausoleum die je kan gaan bezoeken, so we did. Een eeeeeellenlange rij schuift beetje bij beetje op. Hier komen wel duizenden bezoekers per dag: ook opvallend veel ouders met kindjes, die dit waarschijnlijk als een 'must-see' beschouwen.
Allemaal ferm goed georganiseerd. En beveiligd: door een metaaldetector, fototoestel afgeven, zakken afgeven. Je moet daarenboven met lange broek en lange mouwen binnen. En net voor het binnenkomen van de tombe staan een aantal soldaten in wit pak, te blinken in de zon.. in die hitte. Wel Ho Chi Minh, zo moeten u graag zien! -strave is wel dat Ho Chi Minh het liefst was verast, en nu ligt ie daar op alcohol..-
Ons volgend bezoek brengt ons naar de 'Temple of Literature': een tempel toegewijdt aan Confucius waar later ook de eerste universiteit van Vietnam in gehuisvest was. Hier liep de grote elite school, in een heel mooi architecturaal kader!
We gaan eten in een heel stylish restaurantje, uitgebaad door een NGO: KOTO (Know one - Teach one). Hier wordt je bediend door studenten uit families die het minder breed hebben. En lekker!!
Net voor het vertrek kopen we enkele souveniertjes en drinken een laatste Vietnamees pintje.. en dan het afscheid.
Net voor het vertrek kopen we enkele souveniertjes en drinken een laatste Vietnamees pintje.. en dan het afscheid.
Tot over een maandje!