MYANMAR: Long way back to Yangon (04/02/09 - 07/02/09)

Way back: van de bergen naar Yangon

Over 3 daagjes vertrekt mijn vlucht smorgens in Yangon. Nu dus in 2 dagen terug van de bergen, hoofdstadwaarts.

Beginnend met een ferme cross (!!) op de motorbike richting treinstation in Kyaukme. xx, de gids had erop gerekend dat de trein te laat ging zijn (gelukkig), in plaats van 11u komt ie inderdaad in het stationnetje toe om 2u. Volledig onder het zand/stof de trein op.

Een treinrit die volgens de Lonely Planet een echte aanrader is, maar voor mensen 'who like to take their time'. Geplande aankomst: 9 u s'avonds, reele aankomst: 4 u s'morgens!! Maar de 14 uurtjes op de houten banken waren om nooit nooit te vergeten.

De verschillende stops onderweg waar heel wat verkopers kwamen aandraven met allerlei hapjes,

Mijn gezelschap (hieronder de 'siesta' ;-).
Trein was weer bakske vol. Om naar toilet te gaan moest ik de armleuningen gebruiken, ook de middengang was immers volgepakt met mensen.
Een echt oude vrouw ook op de grond.. wat te doen. Ik zou hier in andere omstandigheden geen seconde twijfelen om mijn zitje (op een harde bank) af te geven, maar hier gaat het wel over een extreem lange treinrit, met heel wat mensen op de grond die zoveel meer een zitje verdienen dan ik. Ik maak van mijn hart een steen en houd mijn plaatsje op de bank..

Onderweg kreeg ik weer vanalles toegestopt van de vrouwen rondom me (aannemen wouden ze echter niet doen), en met een fotocamera in de hand kan je toch een beetje communiceren. De trein op zich is ook al de moeite: het spoor is nog steeds in dezelfde toestand als toen de Britten hier waren, de trein zelf stond op een gegeven moment 3 uur stil ter reparatie!

Op de trein ook 1 jonge gast, Kris, uit Zweden, die zich ook aan de rit gewaagd heeft. Eens in nachtelijk Mandalay zoeken we samen naar een guesthouse en neem ik om 5 u smorgens nog een zaaaaalige douche die eindelijk al dat stof/zand wegkrijgt!

In Mandalay nog wat op het gemak gekletst met Kris en dan de nachtbus richting Yangon. En de nachtbus is duidelijk zoveel meer comfortabel!!! De bus stopte 4 keer onderweg: plaspauze, eetpauze, controle van ids door militairen en -extreem vroege- ontbijtpauze. Iedereen moest telkens uit de bus, dus veel slapen kwam er niet in huis.

Mijn laatste dagje in Yangon de overblijvende chiat terug gewisseld naar dollar, en met de restjes nog wat juweeltjes gekocht op de Boygoke markt (die kunnen er nog net bij in de bagage ;-).

s'Avonds duik ik nog een allerlaatste keer in het straatstalletjesleven..

En dan Back to Bangkok!

MYANMAR: On the Birma Road (30/01/09 - 03/02/09)

On the road to Pyin U Lwin

Na de 3daagse trektocht eindelijk weer een goeie warme douche in Kalaw. ZAAAALIG!

Ik besluit om naar het noordoosten, de 'Birma Road', te trekken.- 'Birmaroad' omdat dit DE weg is van China naar Myanmar, aangelegd tijdens de 2e wereldoorlog en nu volop in gebruik (meeste, quasi alle, goederen hier komen van China!)-

Myanmar heeft zoveel te bieden (oa Mrau U in het zuiden, of Mychina in het noorden, de kustgebieden...), dus keuze was weer niet simpel.
Uiteindelijk gekozen om niet naar een andere uithoek van het land te reizen maar om me te beperken tot 1 regio (de Shan State) en die wat grondiger te verkennen.. en zo wat 'off-road' te gaan. Ik kom hier toch ZEKER terug!!!!

Maar waar je ook naartoe gaat, je spendeert zowiezo veel tijd onderweg. Het werd weer een 'transportdagje', niet dat dit een verloren dag was: hobbel hobbel in volgestopte minivan (foto), overgang van busstation in Mandalay met de riksjaw (het jonge chauffeurtje was tussen al het hijgen van het fietsen er volop van aan het profiteren zijn engels te oefenen), en dan met de pick-up truck naar Pyin U Lwin: eerste stop on the 'Birma Road'.

Onderweg wat 'very basic' conversaties gehad.. op een militair na kon niemand in de voertuigen meer dan 2 woordjes engels. Wel genoten van het gebeuren rond me: overladen van alle vracht (was me niet goed duidelijk hoe of wat), vrouwen die me met een grote glimlach maar mandarijntjes bleven toesteken, de lokale 'rest area' waar rijst+curries de menu maakten, hier en daar iemand die zijn engels toch eens probeert (helaas zonder veel succes),..

En dat Myanmar 90 procent van de natuurlijke reserve aan teak ter wereld bezit (!), daar kun je ook niet naastkijken (zowel niet naast de teak als naast de ontginning ervan - zware overexploitatie).

Pyin U Lwin

Pyin U Lwin is een stad die volop getuigt van het voormalige brits kolonialisme . Vele officieren hadden hier hun vakantiewoningen (is al een stuk koeler). De oude Britse gebouwen (met zelf een kleine Big Ben klokketoren) geven de stad een aparte sfeer.. en voeg daar de ouderwetse paardekoetsen aan toe en je voelt je even terug in de tijd.

s'Morgens, eerste wat ik doe: marktbezoek natuurlijk! En deze markt was toch wel een van de rijkste die ik al gezien heb: enorm veel groeten en fruit, spullen uit China ook duidelijk aanwezig(van kledij tot thermosflessen tot kuisgerief en voeding..)

Het is hier net aardbeienseizoen en ik kan het niet laten om toch ook een flesje 'aardbeienwijn' te kopen. Echt niet slecht (of is dat omdat ik al heel lang geen goeie alcohol meer gedronken heb..)

Over de middag ga ik voor een Indische maaltijd. Ik bestel een ''vegetarian curry', en kreeg zowaar een hele tafel vol met plaatjes!!! Dit voor +-2 a 3 euro..is dit voor 1 persoon??

Op stap door de villawijk net buiten de stad richting de botanische tuin. Veel oude Britse villa's maar ook nieuwgezette woningen. Hier woont duidelijk een rijkere klasse!

En die botanisch tuin, dat was een ferm mooi aangelegd park! Met een 'rock-garden', 'fern-garden', 'bird-garden', 'orchid-yard', viewpoint,.. zouden ze hier hulp gekregen hebben van Thai (verzorging doet erg Thais aan)?

Het is weekend en er zijn echt wel veel lokalen die hier een weekenduitstap maken. Blij dat ik es niet de enige ben met time-off hier. Is wel duidelijk niet de man van de straat die hier inkom geld voor over heeft (opvallend veel broeken, in tegenstelling tot de sarongs eens terug in de straat).

En er was blijkbaar niet genoeg attractie.. de jongelui vonden er niets toffer op om op met mij op de foto te staan, hun gsm-camera bij de hand! En iedereen wou er met mij apart op! Ze hadden er plezier, maar ik ook, voelde me precies Victoria Beckham ;-)

Daarnaast ook 2 gehele families die naar me kwamen om een familiefoto met een westers toerist te maken.. JEEZES!!!!

Ik hou er eentje voor mezelf:

De volgende dag wil ik op het gemak verder noordelijker waarts. Laat opgestaan, uitgebreid gebrunched in een stijlvolle zaak (met zelfs vers Frans stokbrood!), me eens verwennen.
Ik geraak zowiezo wel aan transport dacht ik, desnoods al liftend. Maar dat was noppes! Elke truck/pickup/auto rijdt me voorbij.. blijkbaar is dit toch niet zo de gewoonte. Dan maar met de motorbike naar de 'rest-area' voor pickups/bussen, dat is hier dan wel de methode.

Noordwaarts opnieuw een prachtig landschap.

Doel: een trekking in het Shangebergte in de streek van Hsi Paw. In Kyaukme, de halte voor de stad die ik eigenlijk wilde bereiken, spreekt een gids me aan het tankstation aan.
De man gidst blijkbaar in deze streek en doet me zijn verhaal. Nu had ik van een Hollands meisje die uit deze richting kwam gehoord dat als ik een gids genaamd 'xx' ontmoet op de bus/trein, dit zeker de moeite is om met hem mee te gaan.

Dus niet veel tijd om te twijfelen, ik stap van de bus en ga ervoor: een 4-daagse trip met de motorbike richting Mae Sam, een dorp midden in de bergen. Terwijl ik m'n bagage achterlaat in een guesthouse in Kyauk Me ontmoet ik nog een Italiaans koppel dat de tocht ook ziet zitten. So that makes four.

Diezelfde dag nog met de motorbike door de velden! En blijkt dat ik achteropzit bij een fantastische gids!!

Is al een tijdje donker en xx (de gids), besluit om stilaan een slaapplek te zoeken voor ons vieren. Dat is hier geen enkel probleem. Een woordje aan voorbijgaande mensen en we worden meteen verwezen naar een huis waar we welkom zijn om te overnachten. Blijkbaar is dit hier altijd zo volgens xx!! Van gastvrijheid gesproken.
s'Morgens gewekt met de 'luidspreker': vandaag is het halfvolle maan en er wordt opgeroepen om vanavond naar het monasterium te gaan door onze gastheer. (Het leven speelt zich hier serieus rond de maan-kalender af)

Na een nachtje op bamboematten, krijgen we een warm rijstontijt met eieren toegestopt op het 'terras'. Met thee -natuurlijk! (Italiaanse man was cameraman en daar kon je niet naastkijken..)

Net achter onze slaapplaats is de boer al van voor zonsopgang in de weer met de rijstvelden te bewerken. Het dorp nog aan het ontwaken, de buffalo in alle kalmte met zijn zware, dikke, lompe poten door het veld.

En dan terug on the road, de bergen in, achterop bij een echt super sympathieke -en knappe ;-)- gids!!! (op de achtergrond onze slaapplaats)

Op een echte brousseweg alsmaar hoger klimmend, stof en stof ophopend. Geen verkeer hier, op een paar vrachtwagens die aan 20 per uur proberen vooruit te geraken. En van achter op de motorbike geniet ik van een mooi desolaat berglandschap..

Wat verder in de bergen wordt het woest landschap vervangen door theeplantages. Overal waar je maar kan kijken!!! De green tea die je hier overal in Myanmar vind komt dus van hier.

Onderweg ontmoetten we een reusachtige banyantree (of toch familie van). Aan dit soort bomen wordt een heilige waarde geschonken, wel, hij heeft wel iets 'majestueus'!

Ons einddoel van de dag: Mae Sam: een groot dorp hoog in de bergen waar de 'Palong' etnie woont. Grote huizen in donker hout (black wood?) op de rif van een berg gebouwd.

zicht vanuit de village:

de kindjes in het dorp hebben er duidelijk plezier in bezoek te krijgen

Een dame in typische 'Palong' klederdracht, wat een onthaal!

Naast Palong en Shan -people wonen hier ook verschillende Chinezen, die dat duidelijk kenbaar maken met tekens aan hun huizen. Ook een Chinese bhoedhatempel heeft hier zijn plaatsje gevonden.

Volgende morgen bezoek aan de 'markt', zei het een ministraatje met weinig diversiteit aan koopwaren. Wat wil je ook zo diep in de bergen..

En terwijl de vrouwen aan het kopen en verkopen zijn op de markt, zitten de mannen 'aan den drank', in de teashop wel te verstaan ;-)

Het hele dorp leeft van de thee, en enkel van de thee! Elkeen hier heeft er wel zijn functie in de vele thee-verwerkingsfabriekjes!!

Ik maak een korte trekking alleen met de gids (Italiaans koppel wil het thee-proces op film vastleggen). Gedurende een paar uurtjes kom ik vanalles te weten.. maar ik moet hier opletten wat ik schrijf (inderdaad oudjes..)

Een paar fotos van op de trekking (opnieuw op elke top van de berg een pagoda)

s'Avonds slapen we in de enige guesthouse voor toeristen die er is in Mae Sam en de volgende dag via een totaal andere weg, opnieuw terug door het berglandschap. Af en toe komen we kleine dorpjes/huizen/mensen tegen, in the middle of nowhere.

De dames hieronder zijn daken aan het maken langs de kant van de weg

Een schiterende chauffeur, op een val in de modder na ;-)

Avond 3 weer geen enkel probleem om ergens te blijven slapen. We zijn welkom in een cafeetje in een van de dorpjes.

En dan smorgens vroeg in de ijzige koude de bergen naar beneden. Onderweg gelukkig een verwarmende stop met thee bij weer eens zo gastvrije bergbewoners..

Langs een prachtig landschap terug naar de 'bewoonde wereld'

MYANMAR: Trekking to Kalaw (27/01/09 - 29/01/09)

Trekking Lake Inle - Kalaw

Na wat aarzelen ga ik ervoor: een driedaagse trekking van het Nyaung Schwe (dorp aan de rand van het meer) naar Kalaw met een -persoonlijke- gids.
Naar't schijnt is het hier heel mooi trekken in de streek maar de meeste toeristen trekken van Kalaw naar het meer, bergaf, en niet omgekeerd zoals ik wil doen. Na wat navragen dus geen andere toeristen gevonden om de kosten te delen.

De gids als persoon heeft me overtuigd. Bij ons eerste gesprek al vond ik hem een uiterst sympathiek en eerlijk man. Een blik van iemand zegt soms al genoeg!
Hij is misschien wel de hoofdreden waarom ik er zoveel centjes voor over heb. Het kan alleen maar boeiend worden om met een aangename locale man de bergen in te trekken (en hij spreekt deftig Engels, dus ga ook vanalles teweten kunnen komen over de gewoonten/het land/etc.)

-Over deze 3-daagse heb ik in detail een dagboek bijgehouden, dit was de meest intense 'inleef' ervaring.. hieronder juist een flits-

Dag 1

s'Morgens vroeg samen met gids en bootman opnieuw het meer op. Startpunt van de trekking is immers een dorp wat verder gelegen. Na 20 minutjes komen we een grote markt tegen.
Opnieuw vanalles te gebeuren, maar iets apart wat ik tot nu toe nog niet was tegengekomen: gokspelen!!
Aan de kant van de markt staan wel 300 mensen in 3 verschillende groepen rond grote borden gegroepeerd. Na wat gedrum sta ik op de eerste rij en kan goed zien hoe er wordt gespeeld. Heel simpel, de mensen leggen geld in op een bepaald vak op een dambord van dieren. De leider van het spel trekt aan een touw waardoor een grote dobbelsteen van een rek valt. Het dier dat wordt gegooid wint. Met een beetje kansbereking begin je hier niet aan..

Detail: wanneer ik een foto wil trekken krijg ik een duidelijk 'nee'-gebaar van de spelleider. (ondertussen was het kwaad al geschiet). Bij navraag van mijn gids blijkt dat gokspelletjes verboden zijn in Myanmar, maar dat de locale politie wordt omgekocht door de spelleiders. Iemand zij me ooit dat alles 'corrupt' was in Myanmar..

En dan op stap de bergen/heuvels in. Onderweg wandelen we voor of achter de dorpsbewoners die al dan niet volgeladen van de markt komen. Allemaal pezige mensen: een jonge vrouw met baby, een paar stevig gebouwde mannen, en oudere vrouwen met hun vracht geladen op de rug.

In de verte laten we lake Inle achter ons.

Wat later begint mijn gids een heel gesprek met een oude man die ook van de markt kwam. En dan krijg ik het voorstel: "This man knows a new way to Kalaw. Would you like to take the new way? He can guide me". Natuurlijk wil ik de 'nieuwe weg' proberen!
Mijn gids wil ook niet liever, want toeristen gaan het allerliefste waar geen andere toeristen zijn geweest.. ook ik, geef ik toe.

Maar dat houdt in dat we ons aan hem moeten aanpassen. En hij moet nog langs een familielid in een tussenliggend dorp. Wij dus ook mee!

In het huis van de vrouw warm ontvangen! Ik kreeg meteen een rondleiding in hun 'eenvoudige' (hum) woonst. Een woning net zoals deze op de foto hierboven. De woning bestaat volledig uit bamboe, er zijn 2 'kamers' die in elkaar doorlopen: de 'zitkamer' (gewoon zitten op de grond-bamboe wel te verstaan) en de keuken, een stuk daarvan is de 'slaaphoek'. Het huis op palen heeft geen ramen, maar het is er fris in de donkerte..

De keuken is niet meer dan een vuurtje (afscheidingswand achteraan is voor de slaaphoek).

Ik wordt meteen gevraagd om erbij te komen zitten en een thee te zetten. Een eerste foutje: mijn voeten wezen bij het hurkzitten naar een bhoedhabeeld, not done! Maar een blik van de gids was genoeg.

Al vlug komen er een paar mensen bijzitten.. oudere mannen en vrouwen met de sigaar, kleine kindjes. Via de gids kan ik toch wat communiceren: over de plantages, over de markt, over wie familielid is van wie enz. enz.

En thee is nog niet genoeg! We krijgen er meteen een rijstbol en curry bij. Over gastvrijheid gesproken! Was wel niet iets wat wij westerlingen bepaald lekker vinden, maar op deze locatie kon het toch nog een beetje smaken..

Ondertussen is het hele dorp er al bijgekomen. De kindjes weten niet waar ze het hebben, en willen allen op de foto. Kon ik nu maar foto's on the spot afprinten..

Van het ene bergdorp op weg naar hetvolgende. Nu met 2 gidsen! Min Min ('mijn gids') en de oude man. Hij stelt voor om in zijn huis te blijven slapen, waar we maar al te graag op ingaan.

In het donker toegekomen in een gelijkaardig huis als het theebezoek. Geen electriciteit hier.

Ik ben nog nooit zo warm ontvangen!! Ontvangen als een koningin!!
We zitten s'avonds allen -de oude man, zijn vrouw en kinderen en mijn gids - rond het kookvuurtje in de 'keuken' (ondertussen al veel koeler in de bergen). We hebben er allen plezier in. Voor de eerste keer krijgt het dorp een buitenlander op bezoek..

Min Min aan het kokkerelen
(hij is eigenlijk restauranthouder en had alles mee om me te 'serveren'!! hoort bij de trip..)

Verlichting met een olielampje

en thee altijd en overal van de partij, ook hier,

Mijn koninginemaaltijd!
De gids had dus gekookt, maar de vrouw ook. Ze bleef maar afkomen met potjes nootjes/rijstcrackers/rijst/curry, en dan duidelijk maken dat je nog niet alles kan eten..

Dag 2

Een quasi slapeloze nacht gehad. Veel te hard (bamboe) en veeeeel te koud (aantal dekens was beperkt)! s'Morgens opstaan met de zonnestralen die door het bamboohuis schemeren..

Ons slaapplekje,

Het huis met gastheer ('dus gids van mijn gids'),

s'Morgens vroeg is het duidelijk de moederstem die overheerst. De kindjes maken zich klaar om naar school te gaan, de moeder doet rijst en curry in hun 'lunchboxes' (metalen kokers waar iedereen hier mee rondloopt).

Bij het ontbijt krijg ik al meteen bezoek van de buren. Opnieuw geen engels, maar wel mijn gids als vertaler..De mensen hier leven puur van de landbouw. De ene heeft peanutvelden, de ander tarwevelden etc. Nu is het echter een kalme periode want het oogstseizoen is gepasseerd.

ondertussen de knappe gastvrouw aan de afwas,

dan een wandeling door het dorp waar ik geslapen heb,

en dan op stap met mijn 2 gidsen..

Dit is duidelijk een 'nieuwe' route die gidsen niet nemen. Op een gegeven moment passeren we zelf een groep mensen aan het werk met een klein kindje.. dat spontaan begint te wenen waar ze me ziet!! Troosten met een koekje heeft geen zin, ik moet weg. Blijkbaar nog nooit een blank persoon gezien..

Onderweg moeten we een ijskoude rivier door, waar grootmoeder-moeder en kleindochter hun aan het wassen zijn in alle rust en vrede,

en ook mijn 2 gidsen nemen een plons in het klaarheldere maar ijskoude water,

Onderweg verschillende groepen mensen tegengekomen die de tarwe oogsten (in de meeste gevallen wordt het kaf hier nog handmatig van het koren gescheiden door ze ervan te slaan!)

Het wordt een lange dag stappen.. die 2 mannen kunnen er duidelijk de goeie tred in zetten! De avond valt maar we hebben nog minstens een uur te stappen naar het monasterium, onze slaapplaats voor deze avond.
Zelf met 2 gidsen is de weg blijkbaar toch niet zo makkelijk te vinden, vooral niet in het donke (met wel een prachtige sterrenhemel boven ons)! Gelukkig besluiten ze om de shortcuts te laten voor wat het is en de 'gewone' weg te volgen naar het klooster.

Dag 3

Opnieuw een ijskoude en harde nacht. Maar opgestaan in het centrum van een prachtig oud klooster, met het chanten van de monniken!!

De monniken allemaal al in de weer, dus ik neem een kijkje achter de palletten in het klooster waar hun vertrekken zijn:

Het klooster is echt om 'u' tegen te zeggen!

De oudere monniken rustig en gezapig aan de dagelijkse karwij bezig,



De kleine monnikjes snijden de groentjes,

Ik was m'n gezicht aan de ijskoude wasplaats buiten, krijg een lekker ontbijt van mijn gids en sla nog een babbeltje met 2 oudere monniken die toch een mondje engels praten. Over het leven in het klooster, over hun dagelijkse bezigheden, over hun keuze om monnik te worden,.. (zie dagboek ;-).

Wat verder in het dorp bezoeken we nog een pagoda in grotten. Ongelooflijk, niet alleen alle toppen van bergen, maar zelfs de grotten moeten aan Bhoedha geloven! Mijn 2 gidsen zijn duidelijk sterk bhoedhistisch en geven me uitleg bij de tekens, de gewoonten, en ze offeren goudblaadjes aan de bhoedha.

Dan nemen we afscheid van de 'oudere' gids, het stuk dat komt is mijn gids welgekend. Nog vlug een fotootje van ons gedrieen (hier zijn vele pogingen aan vooraf gegaan door een plaatselijk jong meisje..)

Min Min en ik dan nog een laatste trek door naar Kalaw, tussen de pinussen..