VIETNAM: Halong Bay & Ha Noi (21/05/09 - 23/05/09)

Halong Bay

Halong Bay staat wel op ieders bezoekje naar Vietnam gepland: een enorme baai nabij de grens met China waarin ontelbaar kalkstenen eilanden liggen.
Eigenlijk toch sterk getwijfeld om er naar toe te gaan: wat ik al gehoord had was dat het enorm enorm toeristisch is: dat iedereen er de boot neemt en dat het dan ook het gebied enorm vervuild.. en de bergen rond Sapa waren zo mooi. Toch besloten om op onze laatste reisdagen naar de baai te trekken, in de gedachte 'je moet het toch gezien hebben'.

Aangekomen in Ha Noi van de nachtbus vanuit de bergen, zouden we eigenlijk diezelfde dag naar Halong Bay willen gaan. Maar beide weer quasi niets geslapen om de bus, dus we lassen nog een tussendagje Ha Noi in. Eerst uitgeslapen, wat rondwandelen en een bezoekje aan het museum van de revolutie gebracht. Opnieuw, een en al vechten, die geschiedenis van Vietnam.. tegen de Chinezen, de Fransen, de Amerikanen, de Khmer Rouge..

En dan volgde de studie: met welke touroperator gaan we naar Halong Bay? Er zijn er wel honderden in het centrum en zo te horen/lezen op fora, moet je toch goed opletten welke je kiest om waar te krijgen voor je geld. We stappen een paar touroperators binnen en uiteindelijk valt de keuze op een 2daagse tour met 'Oceantours' (leek professioneel, verzorgd en goeie commentaar op internet gelezen - bleek terecht achteraf).

De volgende dag 4 uur de bus op, om uiteindelijk aan de 'bootstop' aan te komen. Honderden boten liggen er aangemeerd, dit is duidelijk niet het hoog seizoen voor toerisme. Samen met 3 andere toeristen (Engels koppel en een fransman) , de boot op richting de kalksteenformaties.
Volgens de legende zijn die onstaan doordat een draak er in de zee landde en een deel van het land met zijn staart meenam en dit onder water liet verdwijnen. De minder fantasierijke variant spreekt van de invloed van wind en water op kalksteen..

Heel mooi, dat zeker, maar had me er misschien teveel van voorgesteld.

Met de boot stoppen we nabij een drijvend vissersdorp: de mensen leven hier aan de rand van de oceaan en gaan daar vissen. Een grote boot komt dan elke dag van het vasteland om de vis op te kopen en aan land te gaan verkopen. Wat een vissersleven!

In ons pakket zat geen grotbezoek, dan wel een kayaktochtje. Een fijne afwisseling van het bootzitten en zo kan je meteen ook wat dichter komen bij de rotsformaties.

En na het kayakken volgt een plonsje

We veranderen van boot en varen nog een paar uurtjes doorheen de eilanden, richting een prive-eilandje (Cat Ba) van de touroperator.

Onze allerlaatste daagjes op reis, dat mocht wel eens iets meer zijn ;-). We boekten een nachtje op dit prive-eiland voor een heel schappelijk prijsje, alles inclusief. En amai, het was de moeite! Een bijna prive strand, s'avonds een heerlijke 4 gangen menu.. en een zalige strandhut, gaan slapen en opstaan onder het geluid van de golven.. dit is leven!

De volgende morgen wacht de boot ons smorgens helaas al op. Na een 'all-you-can-eat' ontbijt laten we dit paradijsje voor wat het is. Troost: vandaag regent het, en zo vastzitten op een eiland in de regen wordt waarschijnlijk al rap saai.. op de terugweg varen we opnieuw temidden de duizenden eilandjes en nemen dan afscheid van de baai.


Ha Noi

Morgen hebben we de vlieger. Bert belgiewaarts, ik Bangkokwaarts.Nog een dagje dus om Ha Noi wat verder te verkennen.

Eerst naar het 'Ho Chi Minh Mausoleum. Hier ligt Ho Chi Minh, nog letterlijk: het lichaam van de communistisch held wordt secuur bewaard (a la Madame Tussaud) zodat ieder de held nog 'in het echt' kan zien. Zijn lichaam ligt in een grote granieten mausoleum die je kan gaan bezoeken, so we did. Een eeeeeellenlange rij schuift beetje bij beetje op. Hier komen wel duizenden bezoekers per dag: ook opvallend veel ouders met kindjes, die dit waarschijnlijk als een 'must-see' beschouwen.
Allemaal ferm goed georganiseerd. En beveiligd: door een metaaldetector, fototoestel afgeven, zakken afgeven. Je moet daarenboven met lange broek en lange mouwen binnen. En net voor het binnenkomen van de tombe staan een aantal soldaten in wit pak, te blinken in de zon.. in die hitte. Wel Ho Chi Minh, zo moeten u graag zien! -strave is wel dat Ho Chi Minh het liefst was verast, en nu ligt ie daar op alcohol..-

Ons volgend bezoek brengt ons naar de 'Temple of Literature': een tempel toegewijdt aan Confucius waar later ook de eerste universiteit van Vietnam in gehuisvest was. Hier liep de grote elite school, in een heel mooi architecturaal kader!

We gaan eten in een heel stylish restaurantje, uitgebaad door een NGO: KOTO (Know one - Teach one). Hier wordt je bediend door studenten uit families die het minder breed hebben. En lekker!!

Net voor het vertrek kopen we enkele souveniertjes en drinken een laatste Vietnamees pintje.. en dan het afscheid.

Tot over een maandje!

VIETNAM: Sapa & around (16/05/09 - 20/05/09)

Sapa

Sapa is zowat de trekpleister van Noord Vietnam (samen met Halong Bay). Een stad temidden de bergen waarrond vele bergvolkeren leven die je kan bezoeken. We zagen een trekking in de bergen al helemaal zitten.

Helaas, dag dat we toekomen is het barslecht weer. En je zou hier prachtige vistas moeten zien, de wolken verstoppen ze voor ons..

Dus bezoeken we het stadje zelf. Op zich is daar eigenlijk niet zoveel te beleven. Wel restaurantjes en cafeetjes en zo en een mooi aangelegd park op top van de berg. In de straten zie je meisjes en vrouwen in traditionele kledij vanalles verkopen (juwelen, tasjes, kledij,..) . Ze komen van de bergdorpen in de buurt en proberen hier een centje bij te verdienen.

Een buffalo die het beu is op de rijstvelden?

En neen, deze vrouwen verkleden zich niet enkel voor de toeristen. Blij verrast is de regio toch nog authentiek is (ondanks het opkomende toerisme).

Op de markt speelt een man een wel heel apart instrument, heel simpel gemaakt uit bamboo.

Met dit slecht weer dus niet veel te doen. Iets gaan drinken, gaan tafelen, boekje lezen.. en.. ons laten verwennen met een massage en hot bath.. zaaaaaaaalig! (de Vietnamese massage vind ik persoonlijk veel aangenamer dan de Thaise, maar dat hangt misschien voornamelijk van de masseuse af)

En ondanks het echt slecht weer besluiten we toch een wandeltocht te boeken bij een van de vele touroperators. Goed bewapend tegen de regen vertrekken we de volgende dag de vallei in samen met een paar toeristen en een jong meisje als gids, die zelf uit een van de Black Hmong dorpen afkomstig is.

4 black Hmong meisjes vergezellen onze groep, ook om een centje bij te verdienen of iets te verkopen. Maar eigenlijk maakt dat niet uit. Het is best wel plezant dat ze meewandelen. Een van de meisjes wou me duidelijk persoonlijk begeleiden.. steuntjes over de rivier, steun bij glibberige wegen.. heel lief. Ze maakt zelf een mooi bloemwerkje voor me. Natuurlijk weet ik wel hoe de vork aan de steel zit, maar het blijft lief. Deze meisjes hebben eigenlijk niets, en zo'n bloemetje is dan eigenlijk heel goed gezien!

We wandelen op kleine modderige paadjes op de rijstterassen, de vallei in. Het werd een der mooiste wandelingen ooit!!!!!!!!!!Ik kon blijven fotos trekken!!!!

De eendjes profiteren mee van de rijstterrassen,

Buffalo van dienst om het land voor te bewerken,

Man en vrouw verplanten de rijst,



En overal waar je kan kijken: rijstterrassen..

Een middagstop voor een noodlesoepje, met onze 'begeleidsters' present!

In de dorpjes zelf valt echt op dat de mensen hier leven van de rijst. Geen gsm, geen tv, nee, ver van beschaving. Velen zullen waarschijnlijk nooit een moderne stad leren kennen (op Sapa na dan). Alles staat in teken van de rijst (die ze trouwens niet verkopen maar die puur voor eigen consumptie bedoelt is). Een nieuwe bijverdienste is het toerisme. Zo kan je als je wil bij gezinnen blijven slapen. In het dorp passeren we onder andere beeldhouwer die kleine beeldjes maakt voor toeristen die op wandeling zijn.

En de zon kwam erdoor. Zo een ongelooflijk mooi landschap!

Die wandeling ga ik niet rap vergeten. Hadden we geweten dat het ging opklaren, we zouden meteen voor dagen vertrokken zijn. Maar, hier kan het van dag op dag volledig omslaan..

Hier wil ik nog een tijdje blijven!

De volgende dag gaan we voor de 'Fansipan mountain': de hoogste berg van zuidoost-azie (3134m). Normaal wordt deze op een 2daagse beklommen, maar 'het is mogelijk op 1 dag'. En met mogelijks opnieuw slecht weer hadden we geen zin in een koude, natte overnachting op de berg. Eigenlijk raadde de touroperator het af (zelfs al konden ze er veel geld aan verdienen). Zo te horen had maar 1 vrouw dit ooit op 1 dag gedaan..
Maar we zouden ervoor gaan! Deze berg stond al lang op onze planning!

Afspraak om 5u smorgens met de gids. Een chauffeur kwam ons afhalen, samen met een andere Duitse toerist. Na een halfuurtje rijden en goed ontbijten beginnen we aan de stevige klim.
Onze gids was een Black Hmong jongeman en hield er echt een rap tempo in. Die Duitser was een jongeman, qua fysiek wel te vergelijken met Bert. Dus het werd tanden bijten.
De Duitser was een piloot-in-spe en heeft al veel gereisd. Heel sympathieke gast, uren aan een stuk gebabbeld (dat maakt de tocht ook wat lichter). En ondertussen vanalles teweten gekomen over verkeer in de lucht, over vliegtuigongevallen, over de pilootopleiding,.. een wereld die me quasi ongekend is. En jawel, zijn pa is piloot, en zijn ma.. was airhostess. Dus die cliché klopt ;-).

De top!
Volledig in de wolken, maar doel bereikt!!
en amai die sandwich heeft nog nooit zo goed gesmaakt!

In de afdaling toch wat tijd gemaakt voor fotootjes

Onze gids verzamelde naarmate we dichter bij het vertrekpunt waren alsmaar meer jonge bambooscheuten. Duur op de markt naar het schijnt..

De beklimming was goed doorbijten, maar best te doen eigenlijk. Rond 6u waren we terug in Sapa. En met een gids die zelf uit de bergdorpen komt, en die engels kan, vanalles teweten gekomen over het leven hier.

Dit is een prachtige streek. Eigenlijk zouden we hier veel langer moeten blijven. Maar binnen een paar daagjes wacht de vlieger en eigenlijk willen we graag Halong Bay, de andere trekpleister, ook wel eens een bezoekje brengen.
Dus de lange weg terug. Deze keer met de nachtbus.. goedkoper dan de trein, ja, maar we hebben er ons toch weer een beetje laten opleggen ('avondeten inclusief' etc. noppes..)

En hoe ze in Sapa varkens vervoeren, je moet het maar doen!

VIETNAM: Ha Noi (13/05/09 - 15/05/09)

Ha Noi

Midden in de nacht aangekomen in Ha Noi in een busstation wat uit het centrum van de hoofdstad (onze bus had eigenlijk s'avonds moeten aankomen). Ja, en nu? Hele discussie met de motorbikemannen om toch een faire prijs te krijgen om in het centrum van het stad te geraken. Dit was wel de langste discussie ooit. Tja, midden in de nacht, als enige toeristen van de bus, een resem jonge mannen die geld wil verdienen, en je weet niet precies hoe ver het centrum is (en of de guesthouse gaat open zijn en dan wel niet volboekt..).
Uiteindelijk dan toch een degelijke prijs gekregen en aan een gesloten guesthouse de baas wakkergebelt. Zijn hostel zat vol, maar meteen belde hij iemand anders wakker die ons naar een andere guesthouse bracht. Dan nog een hele discussie gehad met de motorbikeman ('the price was per person..', terwijl we wel honderd keer op voorhand verduidelijkt hadden van niet.. Bert verloor bijna zijn geduld -gelijk had ie!)

Wakker worden terwijl het regent. En die eerste dag in Ha Noi bleef het zo maar miezerig weer. Het regenseizoen is dan ook van start gegaan. De Lonely Planet stelt een 'walking tour' voor in hartje Ha Noi, die we eens secuur gevolgd hebben. En wat een ongelooflijke drukte in al die smalle straatjes! We passeren de 'smidstraat', de 'grafsteenstraat' (waar dus jawel grafstenen worden gegravuurd), de 'schoenstraat', de grote kledijmarkt.. t'is eens wat anders met een 'voorafgeplande LonelyPlanet Wandeling'. Op zoek naar een stukje fruit zijn we er wel weer ferm opgelegd.. wij betaalden die mangosteen waarschijnlijk 10 keer zo duur als lokalen, maar wat kan je eraan doen? Afdingen hielp hier niet.

En Bert integreert zich al volledig!

En in een hoofdstad.. kan je lekker tafelen. Zelf je eigen springrolls samenstellen..mmm..

Later op de dag lopen we de kledingswinkels af. Bert op zoek naar een mooi hemd, ik op zoek naar een avondkleed (in Vietnam kan je relatief goedkoop kledij op maat laten maken). Maar met Bert om kledij? Helemaal geen goed idee.. ik ga er later in Bangkok best alleen naar op zoek.

Na een lange wandeling door de drukke stad gaan we s'avonds naar het water-poppentheater. Dit soort theater is eigenlijk lang geleden onstaan in de rijstvelden in Noord Vietnam, toen de boeren theater speelden met houten poppen in het water van de rijstvelden/in vijvers.
Nu bestaat er een 'moderne toeristenvariant' op. Waar de poppetiers (zie foto onder) letterlijk in het water staan en hun poppen voor het doek in het water verhalen vertellen. Poppen in de vorm van draken, slangen, mensen,... Met begeleidend live muziek met traditionele instrumenten. Eigenlijk wel eens de moeite, en zeker eens iets anders, zo'n 'watertheater'.

Perfume Pagoda

In een van de vele touroperators in hartje Ha Noi boekten we dagtrip naar de 'Perfume Pagoda' (een 2tal uurtjes rijden uit de stad). s'Morgens vroeg met een klein busje vertrokken richting het karstlandschap (wij gingen natuurlijk niet echt voor de Pagoda, maar voor het landschap). Eerst in een klein busje met andere Maleisische toeristen en dan in een klein roeibootje, op naar de pagoda.

Onderweg zagen we vissers die 'op electriciteit' vissen. Eigenlijk verboden in Vietnam: dat toestel dood gewoon alles wat leeft in een straal rondom, niets krijgt een kans.. maar kan me wel voorstellen dat het voor de vissers een makkie is..

En ja, het landschap beloonde!

De 'Perfume Pagoda' zelf is eigenlijk een tempel in een grot op top van een berg. Na een wandeling bergop in de hitte ontmoetten we de andere toeristen die allen de kabelbaan namen. Sportief kan je ze hier niet echt noemen, religieus daarentegen.. Dit is dan ook een pilgrimoord en eens per jaar ziet het hier zwart van het volk naar het schijnt. En in deze pagoda moet je komen als je kinderen wilt krijgen (ale, vragen om voorspoed wel te verstaan).

Een oude man had wel erg grappige duizendpoten gevangen. Rupsen die zich mooi tot een speelballetje konden omvormen!

Trein de bergen in, richting Sapa

Na de dagtocht naar de Perfume Pagoda nog net op tijd om diezelfde avond de nachttrein naar Lao Cai te nemen, een stadje in noordelijk Vietnam aan de grens met China. Van daaruit zouden we dan naar Sapa gaan, DE bergstad van het land.

En die trein, daar hadden we supergeluk mee. Voor een 2eklas ticket kregen we een 1e klas wagon. Veeeeeeeeel properder dan vele guesthouses die we al bezochtten ;-). Onze compañeros in de cabine waren 2 Vietnamezen waarvan 1 chefkok was in de Hilton.. 'cakespecialist' (hier had Elena moeten bijzijn)