Een stad die niet mag ontbreken bij een bezoek aan Thailand! De culture stad van het land en door quasi elke bezoeker waarschijnlijk wel bezocht. Een must dus.
Chang Mae een stad die vroeger op verschillend handelsoutes lag (China-Myanmar-Laos-Cambodja) en heeft dus een groot cultureel erfgoed, met-natuurlijk- verscheidene oude tempels. Daarenboven is er vanalles te beleven en te bezoeken voor toeristen.
Na de lange treinrit komen we rond de middag aan. Rijstvelden, rijstvelden en rijstvelden, dat was -opnieuw- het voornaamste element in het landschap richting het Noorden. Thailand is niet voor niets een van de grootste rijstexportateurs ter wereld!
Eens in Chang Mae kiezen we een guesthouse uit de zovele. De opbrengsten in de stad komen voornamelijk van het toerisme, dus dat zegt veel, ook over de keuze. De rest van de dag bezoeken we het stadje en zijn bekendste tempels.
Opnieuw offergaven troef..
We zien mensen in een rijtje wachten.. achter een toestel om heilig water aan de tempel te
offeren!!! Ongelooflijk maar waar (zie 'kabelbaan naar tempel op foto hieronder)!!!
Chang Mae is een heel gezellig stadje met alle mogelijke faciliteiten en overheerlijk eten! Na een lange wandeling bezoeken we s'avonds de avondmarkt: de 'night bazar'. En kraampjes, kraampjes, kraampjes.. straten vol. Zo'n grote markt zijn we tot hiertoe nog niet tegengekomen. Sjaaltjes, kleren, zeepjes (in vorm van bloemen: zie foto), juwelen, schilderijen, speeltjes, prullaria.. wat een overvloed!
Dikwijls zie je wel kraampjes die net hetzelfde verkopen, blijkbaar slaat een bepaald gamma aan spullen hier enorm aan, zowel bij toeristen als lokalen. Hebben wel uren rondgelopen op de gezellige avondmarkt maar toen werd het Bert toch iets te veel.. je kan hier idd blijven rondlopen. Een lekkere maaltijd op de markt waar je alle mogelijke keuze had. Voor het eerst hier heerlijke sushi gegeten, zal ik al een reis richting Japan plannen ;-)
Het was weekend en dat hebben we geweten: een grote massa van autos de berg op en eens boven zien we wel honderden thaien opnieuw bidden/chanten/offers brengen aan de tempel. De tempel op zich was wel eens de moeite maar we beginnen het 'tempel bezoeken' wel gezien te hebben. Daarenboven moet ik dringend eens iets beginnen lezen zodat de rituelen die we hier zien een betekenis krijgen!
Nog verder op de berg bezoeken we een van de paleizen van de koning (foto). Niet het gebouw dan wel de mooi verzorgde paleistuin kunnen we bezichtigen. Thaien hebben het wel voor bloemen, en wat voor een..
Bij het afdalen stoppen we nog een paar keer om van het uitzicht over Chang Mae te genieten..
.. dan opnieuw de brommer op, richting een van de vele orchideeenboerderijen in de streek.
Nog net op tijd om de bloemenpracht te gaan bewonderen (alles sluit hier om 5u, dus vroeg opstaan is de boodschap). En wat een streling voor het oog!
Hoewel het binnen 2 uurtjes donker is maken we toch de lus door het 'scenic landscape' in de omgeving van Chang Mae. En scenic, jawel Lonely Planet! Net bij het avondvallen staan we op een prachtige viewpoint..
Maar dan moeten we nog aan de andere helft van de lus beginnen. In volle speed, met een poep die het motorbike-zitten wel begint te voelen en een koude wind rijden we dan nog 2 uurtjes in het donker terug naar de guesthouse.
Nog niet genoeg van de motorbike beslissen we op ook de volgende dag een motorbike te huren om richting 'Doi Suthep' te gaan: nog een berg.. en nog een tempel ;-), maar dan wel op de hoogste berg van Noord-Thailand.
Helaas kun je die niet zelf beklimmen: er is enkel een autoweg naartoe en geen wandelpad omdat ze de berg willen beschermen. Opnieuw een 2tal uurtjes genieten van het landschap vanop de motorbike en dan de almaar koudere rit naar de top van de berg.
We genieten van het uitzicht en van een wandeling door het bloemenpark (met dat we zo hoog zitten zijn de bloemen van een heel ander type -ook veel kleiner- dan die we hier anders al gezien hebben).
Op de heenrit naar de top snel doorgereden om op het warmste moment van de dag boven te zijn. Daarna nemen we alle tijd om..
te stoppen bij een marktje waar we de traditionele kledij te zien krijgen,
een bezoekje te brengen aan een van de 'traditional villages'
(helaas geen woord engels hier.. maar eindelijk krijgen we een stukje 'inner Thailand' te zien),
(helaas geen woord engels hier.. maar eindelijk krijgen we een stukje 'inner Thailand' te zien),
de resem impressionante watervallen te bewonderen (!!!)
Eens terug in Chang Mae terug de markt op:
In Chang Mae bestaat er een 'Sunday Walking Street' waar elke zondagavond/nacht, een grote markt wordt gehouden. De 'Sunday Walking Street' is ondertussen wel ferm uitgebreidt naar de omliggende straten. De markt is wel anders aan diegene die we eerder zagen. De mensen komen op zondag naar de stad om hun 'artisanats' te verkopen, waar er echt wel mooie spulletjes tussen liggen (muziekinstrumenten, houtbewerkingen, speciale kunstwerkjes,..). Daarnaast fleuren verschillende artiesten de sfeerieke markt nog meer op..
Een Amerikaan baat hier een supergeorganiseerd bedrijfje uit dat verschillende mountainbike trips organiseert, voor elk niveau.. wij vonden onszelf 'sportief' en dat hebben we geweten..
s'Morgens in de 'shop' staan nog een 20 tal mountainbikers klaar, een bloeiende zaak dus! We worden allemaal een helm, scheen-kniebeschermers, handschoenen, eventueel zelf borstbescherming in de handen toegestopt en rijden in 3 busjes de berg boven Chang Mae
weer op (dezelfde als die van de Suthep tempel, de mountainbike rit is echter aan de achterkant van de berg, in volle bush). Aan de top worden we in groepen verdeeld (per niveau) en krijgen we nog serieus wat mountainbikeles over 'downhill'-mountainbiken van de amerikaan (die het zeer goed, to the point en ludiek kon overbrengen.. dat na 5 jaar in de business).
Samen met 2 gidsen en 4 andere toeristen beginnen we aan de afdaling. En van het soort dat we nog nooit eerder gedaan hebben! Was eigenlijk echt nog gevaarlijk.. die gidsen (die dit elke dag doen met toeristen) razen naar beneden . In de bush fietsen we op routes die vroeger gebruikt werden door de 'hilltribe bevolking' en waar we nu sporadisch nog iemand tegenkwamen. Maar stijl! Verschillende keren moeten afstappen in zowel het dalen als stijgen.. beetje frustrerend ;-). Moesten zo goed opletten op het pad dat je eigenlijk enkel bij de stops van het landschap kon genieten.
En opletten of niet.. iedereen is wel wat tegengekomen, zowel Bert als ik zijn tegen de grond gegaan (nog niet gesproken van een andere gast die recht in een bergrivier is
gereden). Dit gaan we niet snel vergeten! Allemaal wel ergens toegetakeld brengt het 'ophaal-busje' ons naar een mooi meer waar we goed vermoeid in een zalig zonnetje lunchen. Dit tripje heeft wel wat geld gekost maar het was meer dan de moeite! En de mountainbike tips van 'den Amerikaan' bleken achteraf toch niet zo triviaal als eerst gedacht.
Fototoestel -gelukkig- thuisgelaten!
Diezelfde avond nemen we afscheid van ons mede-mountainbike-gezelschap (een paar sympathieke denen en een Hollandse), om de avondbus te nemen richting Sukothai.
